Problem propagandy antykościelnej jest stary jak chrześcijaństwo. Już w starożytności Rzymianie oskarżali chrześcijan o kanibalizm, ponieważ według ich wiedzy ci spożywają ciało i piją krew „jakiegoś Chrestosa”, o którym wspominał Swetoniusz. Potem wpływy władzy kościelnej nie podobały się władzy świeckiej. Wobec zaistniałego siłą rzeczy konfliktu interesów władza świecka co rusz oskarżała władzę duchowną o takie czy inne przestępstwa. Nikt oczywiście nie neguje haniebnych postaw niektórych (podkreślam niektórych, a nie wszystkich) ludzi Kościoła, którzy swoim postępowanie nie jednokrotnie zszargali jego dobre imię. Trzeba jednak pamiętać, że to już w gronie Dwunastu był także Judasz, który za 30 srebrników sprzedał swojego Nauczyciela. Bowiem jak jest ułomny i grzeszny człowiek możemy się przekonywać każdego dnia. Potem przyszły czasy Oświecenia. To dopiero był okres propagandy antykościelnej! Różnymi drogami tacy czy inni myśliciele udowadniali, że Bóg jest jedynie wymysłem ludzkiej wyobraźni. Kpili sobie z duchowieństwa, pobożnych nazywali głupcami. A jak życie tych wielkich mędrców się kończyło? Wystarczy poczytać ich rzetelne biografie. Nie inaczej było w okresie niemieckiego nazizmu  czy sowieckiego komunizmu. To wszystko już przerabialiśmy! Skąd zatem dziś taka wrogość i wściekłość wobec Kościoła? Myślę, że problem jest ten sam od dwóch tysięcy lat: Kościół nadal bardziej słucha Boga niż ludzi. I dla mnie jest to powód do dumy!

 

Oczywiście wielu „nowoczesnych” nazwijmy ich katolików, chciałoby Kościoła według swojego „widzi mi się”. A tu masz! Papież nadal stoi na swoim. Nie chce „zalegalizować” aborcji, eutanazji, antykoncepcji, in vito, a związki jednopłciowe uważa za zagrażające normalnej rodzinie. A przecież takie nauczanie wprost uderza w sporą grupę interesów. Trzeba zatem wykorzystać „medialną machinę” do kontrataku (w ich ocenie, bowiem papież nikogo nie atakuje, wypełnia jedynie uczciwie swój pasterski urząd głosząc Prawdę). Stąd kiedy bym nie włączył telewizji, radia czy internetu to znów słyszę o kolejnych skandalach w Kościele. Oczywiście zadaniem dziennikarzy jest przedstawianie rzeczywistości taką jak ona jest. Trzeba tu jednak dodać jeszcze jedno słówko – rzetelnie! A jak jest? Każdy myślący i uczestniczący autentycznie w życiu Kościoła katolik widzi. I o ile możemy co rusz usłyszeć o księdzu dopuszczającym się pedofilii (najczęściej chodzi o hebefilię czy efebofilię, ale to akurat znów świadczy o niekompetencji niektórych dziennikarzy), to dlaczego nie wspomina się o duchownych, którzy są wzorem chrześcijańskiego życia, chociażby poprzez swoją charytatywną działalność? Dlaczego przemilcza się dzieła miłosierdzia jakie codziennie czynią katolickie siostry zakonne. Ciekawe jakie śmiertelne żniwo w tym roku zebrałaby zima w środowisku wrocławskich bezdomnych, gdyby nie stołówki „Caritas”, sióstr zakonnych czy chociażby ta działająca przy parafii p.w. św. Elżbiety prowadzona przez ks. Franciszka Głoda? Ale o tych ludziach w mediach, nawet lokalnych wcale się nie mówi! W całej Polsce takich ludzi Kościoła, prawdziwych chrześcijan żyjących Ewangelią na co dzień jest mnóstwo. Dlaczego zatem w mediach nikt o nich nie słyszał? Gdzie rzetelność dziennikarska w tym wypadku? Takich pytań można mnożyć. Prawda w tej sytuacji jest oczywista: ludzie Kościoła nie są ulubieńcami mediów, gdy czynią dobro, gdy jednak pośród nich znajdzie się jakaś „czarna owca” to od razu trzeba „skopać” całą instytucję. Często dziennikarze, którzy śmią pouczać duchownych, nawet biskupów jak mają postępować sami żyją w grzechu, zakłamaniu, obłudzie. To iście szatańska robota! Jeśli bowiem dziennikarz, który rozbił  małżeństwo (doprowadził do rozpadu rodziny, zabrał dziecku matkę czy ojca) śmie pouczać biskupa jak ten ma postępować to jest to przejaw otwartej hipokryzji! I o ile zaznaczam dziennikarze mają pełne prawo do informowania społeczeństwa o faktach, także na temat Kościoła to niech to czynią bezstronnie. Bowiem takie w istocie jest ich zadanie. Jak jednak każdy myślący widzi tak nie jest. Dlaczego? Być może atakiem na duchowieństwo katolickie i wyolbrzymianie jego „grzechów” niektórzy dziennikarze (podobnie zresztą jak wielu innych ludzi) chcą zagłuszyć wyrzuty własnego sumienia? Jeśli mówią o Kościele sprowadzają go praktycznie zawsze do instytucji czysto ludzkiej. Celowo, a może z niewiedzy pomijają fakt jego nadprzyrodzoności. Gdyby bowiem Kościół był instytucją tylko ludzką, już dawno rozpadłby się w „drobny mak”! Tak się jedna nie dzieje, bowiem uświęca go sam Chrystus.

 

Wszelkie ataki (bo jak inaczej nazwać propagandę medialną) na Kościół są przejawem bezsilności szeroko pojętych grup interesu. Która bowiem z innych instytucji powie ludziom, że aborcja to morderstwo a in vitro to żadna metoda leczenia? Która z organizacji nazwie eutanazję czy akty homoseksualne grzechem? W tej materii już dano „odleciały” on nas nawet wspólnoty protestanckie. Nic nie bierze się bez przyczyny. Śmiem przypuszczać, iż gdyby Kościół Katolicki zgodził się na większość postulatów „światłych ludzi” nikt by go nie atakował. Poszedłby bowiem wtedy z prądem tego świata. Tymczasem Kościół i Królestwo Boże nie jest z tego świata i dotąd jest autentyczny, dopóty w tym świecie płynie pod prąd!

 

Przemysław Pastucha