Irena Schirtładze urodziła się 7 kwietnia 1928 roku we Lwowie. Jej ojciec, Arkadiusz Schirtładze był gruzińskim oficerem, kapitanem lotnictwa. W latach 1937-1939 rodzina Irki sprowadziła się do Dęblina, gdzie ojciec szkolił polskich pilotów w Szkole Orląt. Brał udział w kampanii wrześniowej. W okolicach Brześcia sowieci wzięli go do niewoli. Zginął od strzału w tył głowę w Katyniu w kwietniu 1940 roku.

 

Pod koniec 1943 roku Irena wraz z matką i młodszą siostrą przeniosły się do Warszawy. Kiedy wybuchło Powstanie Warszawskie starsza z sióstr Schirtładze jako ochotniczka zgłosiła się do batalionu „Parasol”. „Irka” była sanitariuszką i łączniczką. Razem z „Parasolem” przeszła szlak bojowy z Woli przez Starówkę, Śródmieście aż po Czerniaków.

 

Tam, na ul. Ludnej została ciężko ranna kiedy niosła pomoc swojemu ciężko rannemu w plecy dowódcy. Zmarła 14 września. Miała zaledwie 16 lat.

 

„Irka” została odznaczona Krzyżem Walecznych. Jej szczątki spoczywają w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek baonu „Parasol” na Powązkach Wojskowych w Warszawie. Tam też, w środę 14 września odbyły się uroczystości rocznicowe ku pamięci bohaterskiej Gruzinki. W asyście wojskowej z dęblińskiej Szkoły Orląt na grobie „Irki” złożono kwiaty i zapalono znicze.

 

eMBe