W Warszawie są dwa takie miejsca. Pierwszym na ul. Hożej 53 opiekują się siostry ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi. Od początku funkcjonowania „Okna” tj. od 6 grudnia 2008 roku uratowanych zostało 11 niemowląt. Dyżur przy oknie pełniony jest całodobowo.

 

W momencie, gdy okno zostanie otwarte, siostry otrzymują sygnał. Zdarzało się też, że ktoś z ciekawości otworzył okno, jednak jak zapewniają siostry, żaden sygnał nie jest lekceważony. W przypadku, gdy w środku jest niemowlę, wzywane jest pogotowie ratunkowe. Ratownicy wstępnie badają dziecko. Następnie niemowlę przewożone jest na dalsze badania do szpitala specjalistycznego im. Świętej Rodziny na ulicę Madalińskiego. Stamtąd trafia do Interwencyjnej Placówki Opiekuńczej w Otwocku.

 

Siostry opiekujące się „Oknem Życia” przy ul. Hożej 53 nie oceniają, nie piętnują osób, które zostawiają w „Oknie” swoje dzieci. Najważniejsze dla nich jest to, że dziecko jest bezpieczne. Zdają sobie sprawę, że różne sytuacje przytrafiają się ludziom, różnie im się w życiu układa. Zadaniem sióstr jest obrona życia i taka też była idea utworzenia „Okna” Każda osoba, której sytuacja osobista nie pozwala zająć się niemowlęciem, może anonimowo przynieść dziecko i pozostawić u sióstr. Ta osoba nie jest później poszukiwana. W takim przypadku, adopcja jest łatwiejsza. Stosowana jest uproszczona procedura. Dziecko trafia do rodziny adopcyjnej już po 5 – 6 tygodniach od przyniesienia do „Okna”.

 

Drugie takie okno w Warszawie znajduje się na Pradze, na ulicy ks. Ignacego Kłopotowskiego 18. Prowadzone jest przez Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Loretańskiej. Od momentu powstania tj. od końca marca 2009 roku do Sióstr Loretanek przyniesiono jedno dziecko.

 

Pierwsze w Polsce „okno życia” powstało w Krakowie w 2006 roku. Prowadzone jest przez Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Obecnie w kraju funkcjonuje pięćdziesiąt „okien”.

 

Andrzej Sitko

/

/

/

/