Opowiem Wam troszkę o mowie ciała podczas rozmowy pomiędzy dwoma osobami zasiadającymi naprzeciwko siebie. Dla wielu z Was będzie to tylko banalne przypomnienie podstawowych informacji ale uważam, że warto zrobić małe ćwiczenie.

Definicja:

Komunikacja niewerbalna – zespół niewerbalnych komunikatów nadawanych i odbieranych przez ludzi na wszystkich niewerbalnych kanałach jednocześnie. Informują one o podstawowych stanach emocjonalnych, intencjach, oczekiwaniach wobec rozmówcy, pozycji społecznej, pochodzeniu, wykształceniu, samoocenie, cechach temperamentu itd. Komunikaty te nadawane są i odbierane najczęściej na poziomie nieświadomym, jednak mogą być również nadawane i odbierane świadomie (tak jak większość gestów – emblematów czy wiele wyrazów mimicznych). Komunikacja niewerbalna może odgrywać równie istotną (lub nawet większą) rolę, co komunikacja werbalna.

Ludzie pewni siebie zawsze patrzą przed siebie – nigdy na stół, ziemię czy stopy. Zasiadają w centralnym miejscu kanapy Ich głowa jest uwiązana na sznurku, który ciągnie ją w górę, tułów odchylony. Ludzie przekonani swoich racjach, mający uczciwe zamiary siedzą na kanapie wygodnie opierają plecy o jej oparcie. Mają otwarte ramiona i gestykulują zdecydowanie, całą ręką, dłoń otwarta.

Ludzie mataczący i nieprzekonani do własnych racji zasiadają na skraju, nie opierają się plecami. Ich postawa wygląda tak jak gdyby przygotowalni byli do ucieczki w razie sytuacji gdy ich złe intencje zostałyby ujawnione. Głową i nogi są przesunięte maksymalnie do przodu względem tułowia. Ich nogi są spięte, w pozycji frontalnej. Ręce mają z przodu, skierowane w kierunku ciała tak jak by miały je chronić, dłonie zaciśnięte.

Ćwiczenie:

Proszę wskazać na poniższym obrazku osobę, której przekaz jest dominujący, oraz osobę będącą w sytuacji kłopotliwej.

Zdjęcie wybrałem przypadkowo.

Maciej Bienert