Święta Klotylda, której wspomnienie obchodzi się w Kościele katolickim 3 czerwca,  urodziła się około 474 roku. Była córką władcy burgundzkiego,  wychowywała się w domu matki świętego Zygmunta (późniejszego władcy Burgundii), ponieważ jej rodziców najprawdopodobniej zamordowano. W Burgundii w tamtym czasie na dworze wyznawano herezję arianizmu, niemniej dwoje dzieci, które w przyszłości zostanie świętymi – spokrewnieni ze sobą Zygmunt i Klotylda byli wychowywani przez kobietę, która była katoliczką.

Około 493 roku król Franków Klodwig starał się o rękę Klotyldy, św. Grzegorz z Tours zapisał, iż był on poganinem i tak podają oficjalne żywoty tej świętej. Możliwe jednak, że był ochrzczony, niemniej wyznawał herezję ariańską. Jakkolwiek by nie było, Remigiusz, biskup Reims, namówił Koltyldę na to małżeństwo, także ze względów religijnych, była to okazja do nawrócenia potężnego władcy germańskiego. W „Historii Franków” Grzegorza z Tours czytamy jak Klotylda wszelkimi sposobami przekonywała swojego męża, aby przyjął chrzest święty. Klotylda miała więc dla Francji podobne znaczenie, jak dla Rusi św. Olga, dla Czech św. Ludmiła, a dla Imperium Rzymskiego św. Helena, a dla Litwy św. Jadwiga. Chrzest Klodwiga miał miejsce w katedrze w  Reims, najprawdopodobniej w roku 496.

Klodwiga (Klodweusza) miało ostatecznie do katolicyzmu przekonać wygrana bitwa „W jakiś czas później doszło do wojny między Frankami a Alemanami. Gdy Klodoweusz wyruszył w pole, Klotylda prosiła go, aby ufności nie pokładał w fałszywych bogach pogańskich, lecz w Bogu chrześcijańskim, który jest wszechmocny i może mu dać zwycięstwo. Wkrótce potem przyszło do walnej rozprawy między Frankami a Alemanami; walka była zacięta, a zwycięstwo przechylało się na stronę Alemanów. Wojsko Klodoweusza poczęło pierzchać, a on sam popadł w niebezpieczeństwo niewoli. W tej groźnej chwili przypomniał sobie słowa swojej małżonki, wzniósł przeto oczy i ręce ku niebu i błagał: "O Boże, w imieniu pobożnej Klotyldy błagam Cię, byś mi dopomógł. Jeśli wygram bitwę, zostanę chrześcijaninem, a wiarę w Ciebie w całym mym państwie rozszerzę!" Zaledwie to wymówił, bitwa wzięła całkiem inny obrót. Alemanowie, którzy do tej chwili mieli stanowczą przewagę, zaczęli się chwiać, a niebawem poszli w rozsypkę; zginął wtedy również ich król, wskutek czego wraz z całym krajem poddali się zwycięzcy.” (Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dni roku - Katowice/Mikołów 1937r.)

Klotylda miała co najmniej pięcioro dzieci, cierpiała z powodu wojen, jakie toczyli ze sobą członkowie jej rodziny. Pod koniec życia zamieszkała w Tours, z dala od polityki, czuwając przy grobie św. Marcina. Pisała do swoich toczących bratobójcze spory synów listy o pokoju. Relikwie Klotyldy znajdują się w kościele Saint-Leu w Paryżu.

MP/newadvent.org