Nie przekonuje mnie bowiem argument profesor Jadwigi Staniszkis, że powodem jest fakt, że zeznawał on w czasie procesu beatyfikacyjnego, ani tym bardziej opowieści Leszka Millera, że Jaruzelski miał ciepłe relacje z Janem Pawłem II. A nie przekonują mnie bowiem, gdyby pójść tropem pani profesor, to na kanonizacji księdza Jerzego Popiełuszki w Watykanie generał Jaruzelski powinien siedzieć w pierwszym rzędzie obok generała Czesława Kiszczaka. A powód jest prosty obaj panowie przyczynili się do męczeństwa ks. Jerzego.

A na poważnie. Trudno mi zrozumieć, że można na poważnie rozmawiać na temat zabrania na beatyfikację Wojciecha Jaruzelskiego. Życiorys generała, a także brak jakiejkolwiek skruchy zupełnie jednoznacznie pokazują, że nie ma najmniejszych powodów, by na beatyfikację on jechał. Dyskusja zaś nad tym to najlepszy dowód na recydywę III RP w najgorszym jej wydaniu.

Tomasz P. Terlikowski

/

Podobał Ci się artykuł? Wesprzyj Frondę »