Festiwal w Opolu - nieśmiertelny od PRL-u

Tekst Marty Kawczyńskiej który ukazał się na łamach portalu www.tvp.info

"Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu to nie tylko śpiew, muzyka i przeboje, które śpiewała cała Polska. To także anegdoty i wpadki, które artystom przytrafiały się zarówno na samej scenie, jak za kulisami. – Wiele z nich opowiadanych jest setki razy na pofestiwalowych bankietach, stały się kultowymi wręcz historiami – mówi dziennikarka muzyczna Maria Szabłowska. 

Tak jak artyści i śpiewane przez nich piosenki, tak równie ważna była w Opolu konferansjerka, czyli telewizyjni, ale nie tylko prezenterzy, którzy śpiewających zapowiadali. Podczas pierwszego festiwalu w Opolu role te powierzono Piotrowi Skrzyneckiemu, Jackowi Fedorowiczowi oraz Lucjanowi Kydryńskiemu. Z nich trzech to właśnie ten ostatni był przez wiele lat kojarzony z imprezą.

Na początku jego kariery uważano, że ani do radia, ani do telewizji się nie nadaje ze względu na wadę wymowy i charakterystyczny sposób wymawiania „r”. To jednak szybko stało się jego znakiem rozpoznawczym, a Kydryński zyskał miano „mistrza estrady”. 

Ta wzorcowa konferansjerka sprawiała, że czasem kradł show zapowiadanym przez niego artystom. (...)

Niemen krzyczy na „numer jeden” 

Festiwal ewoluował wraz z kolejnymi latami i dekadami. Zmieniała się muzyka, zmieniały się gusta i fascynacje. Nie wszystkim podobało się to, co prezentowały młode pokolenia artystów. I vice versa. Nie wszyscy artyści z pokorą i spokojem znosili słowa krytyków starej daty. 

Tak było w przypadku Czesława Niemena. – Czesław w 1967 roku w Opolu zaśpiewał piosenkę „Dziwny jest ten świat”. Był wtedy na etapie fascynacji czarnymi rytmami, Jamesem Brownem. Zaśpiewał ten utwór, a właściwie go wykrzyczał – wspomina Maria Szabłowska. Krytykiem „numer jeden” w tamtych czasach był niejaki Andrzej Wróblewski. 

- To, co napisał, było uznawane za święte. Nie spodobała mu się ta piosenka. Zresztą w ogóle starszemu pokoleniu debiutujący wówczas Czesław Niemen w ogóle się nie podobał. W swojej recenzji zapytał: „Na kogo pan tak krzyczy, panie Niemen?”. Czesława bardzo to zirytowało i postanowił odpowiedzieć Wróblewskiemu. Powiedział mu, że krzyczy na tych wszystkich, którzy są zawistni, nie pozwalają mu się rozwijać, a sami niczego nie osiągnęli – opowiada Szabłowska. 

Warto przypomnieć, że piosenka „Dziwny jest ten świat” powstała po tym jak Niemen usiłował zrobić karierę we Francji. – Cała branża mu tego strasznie zazdrościła, że mógł podjąć taką próbę, że próbuje się wybić – dodaje.

(...)

Przez lata i tak naprawdę do dziś koledzy z branży zastanawiają się, czy bójka między Marylą Rodowicz a Urszulą Sipińską na opolskiej scenie była zainscenizowana, czy nie do końca. Sytuacja miała miejsce podczas koncertu „Nastroje, nas troje”. – Siedziałam wtedy na widowni i byłam przekonana, że dziewczyny biją się na niby. Gdy Urszula ubrana na biało wraz z towarzyszącym jej chórkiem śpiewała swoją piosenkę, za jej plecami pojawiła się Maryla z chórkiem ubrana na czarno i zaczęły przedrzeźniać Urszulę. Na ten obrót spraw zareagowali także panowie Gołas, Młynarski i Kofta. Urszula się zezłościła i rzuciła w Marylę bodajże truskawką ze stojącego na scenie stołu z warzywami i owocami, który był dekoracją. Artystki zaczęły się szamotać, bić kapeluszami. Skończyło się wyrwaniem rękawa w marynarce Urszuli. Po koncercie plotkowano, że ta bójka, choć na takową wyglądała, wcale nie była zamysłem reżysera. Maryla po latach potwierdziła te plotki, a Urszula przez lata mówiła, że było to wymyślone, po czym zmieniła swoją wersję zeznań i twierdziła, że to Maryla się na nią wkurzyła. Jak widać coś jest na rzeczy, ale ostatecznej prawdy pewnie nigdy nie poznamy – śmieje się Szabłowska.

Stuprocentową prawdą, a nie plotką, był konflikt między Izabelą Trojanowską a zarządem krakowskiego Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej. W 1981 roku, gdy piosenkarka śpiewała w Opolu, była znana głównie jako aktorka filmów, których akcja rozgrywała się w 20-leciu międzywojennym. 

Trojanowska zaskoczyła wszystkich nie tylko śpiewem, ale również, a może przede wszystkim, swoim wizerunkiem, bardzo nowoczesnym, odbiegającym od tego jaki znano z filmów.