W wersji oryginalnej dzieło pod redakcją Annik Benoit-Dusausoy i Guya Fontaine'a nosi tytuł "Letteres Europeennes. Historie de la litterature europeenne". Każdy dział poświęcony literaturze konkretnego narodu redagowany był natomiast przez literaturoznawców narodowych. Z polskich naukowców byli to: Jerzy Jarzębski, Andrzej Borowski, Bogusław Dopart i Marek Tomaszewski.

Próba tworzenia podręczników uniwersalizujących historię Europy zawsze budzi emocje. Czy europejska historia literatury także będzie wywoływać spory i kontrowersje? Przedsięwzięciu towarzyszy cel, jaki postawił kiedyś przed Europejczykami Milan Kundera: "Europie nie udało się przemyśleć własnej literatury jako historycznej jedności i nigdy nie przestanę powtarzać, że to właśnie jest jej intelektualną porażką, niemożliwą do nadrobienia". Wedle deklaracji, autorzy tomu starają się jednak osiągnąć niemożliwe. Mimo odmiennych perspektyw narodowych, zespół podjął próbę zarysowania syntetycznej całości. Autorzy starali się uzyskać taki efekt poprzez pokazywanie zbieżności jak i różnic narodowych tradycji literackich.

Kompozycja książki daje przegląd prądów i gatunków, które w danej epoce rozpowszechniały się w całej Europie. Tom uzupełniają sylwetki najważniejszych pisarzy znaczących na europejskiej scenie literackiej, należących jednak także do literatur peryferyjnych. Wśród polskich pisarzy do europejskiego kanonu zaliczono Jana Potockiego, Adama Mickiewicza, Witolda Gombrowicza i Tadeusza Konwickiego.

 

JaLu/Terytoria

/

Podobał Ci się artykuł? Wesprzyj Frondę »