Szumski zginął w swoim mieszkaniu ok. godz. 20. W tym czasie w mieszkaniu znajdowała się m.in. żona generała. Mimo podjętej reanimacji generał zmarł.Jego syn został już zatrzymany przez policję. Na razie nie są znane motywy jego działania. Z nieoficjalnych informacji wynika, że był leczony psychiatrycznie.

W kwietniu Szumski skończyłby 71 lat. W wojsku był od 1961 r.. Wówczas był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu. W 1983 r. został generałem brygady. Podczas dowodzenia 16 Kaszubską Dywizją Pancerną w Elblągu został skierowany na studia do Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. Ukończywszy ją w 1980 objął dowództwo w 12 Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej w Szczecinie.W grudniu 1981 uczestniczył w pacyfikacji strajku w Stoczni Szczecińskiej i innych szczecińskich zakładach pracy. Drogą wodną dokonano desantu na położoną na wyspie Stocznię "Gryfia". Podporządkowane płk. Szumskiemu oddziały wojskowe wjechały na teren PP "Polmozbyt" i PP "Wutech". 11 października 1982 roku Minister Obrony Narodowej wyróżnił go wpisem do "Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich" za "za wzorową służbę i pracę w Siłach Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz szczególne zasługi dla socjalistycznej Ojczyzny w okresie stanu wojennego". W 1983 otrzymał nominację na stopień generała brygady.


W latach 1989–1993 służył na różnych stanowiskach w Sztabie Generalnym i Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. Był szefem Sztabu Generalnego WP (między 10 marca 1997 r. a 28 września 2000 r.). Otrzymał także nominację na stopień generała broni. Przez pięć lat od 2000 r. zasiadał w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego.



Ł.A/TVN24.pl/wikipedia.pl