Imię Matki Maryi nie jest jednak potwierdzone przez Ewangelię; nie ma w niej wzmianki na ten temat, jedynym źródłem pozostają apokryfy. Kościół przyjął imiona w nich wymienione, by uczcić pamięć świętych. Znaczenie imienia Anna wywodzi się z hebrajskiego słowa „hanna” oznaczającego "łaskę".


Najprawdopodobniej św. Anna pochodziła z Betlejem. Maryję urodziła gdy była już w podeszłym wieku, uproszone to zostało wieloma modlitwami. Jedyną Córkę w wieku 3 lat oddano na wychowanie do świątyni. Z grubsza rzecz ujmując - to wszystko co wiemy o Rodzicach Maryi.


Św. Anna zaczęła odbierać cześć w Kościele na Wschodzie ok. IV w., ale pierwszy klasztor pod jej wezwaniem powstał w Europie Zachodniej w 701 roku we francuskiej miejscowości Floriac niedaleko Rouen. Tam też ponoć znajdowały się relikwie świętej pochodzące ze Wschodu. W obecnych czasach w genueńskiej katedrze św. Wawrzyńca wystawiana jest relikwia jej ręki, jednak są spore wątpliwości co tego czy jest autentyczna.


Św. Annę Kościół na Zachodzie wspomina 26 lipca, Wschodni – dzień wcześniej. Patronuje miastom: Florencji, Innsbruckowi i Neapolowi, szczęściu w: małżeństwie, podczas porodu i w dzieciństwie oraz matkom, wdowom, gospodyniom domowym, robotnicom, pomocnikom domowym i służącym, górnikom, tkaczom, tokarzom, stolarzom artystycznym, młynarzom, kramarzom, żeglarzom, krawcom, koronkarzom; przyzywa się jej pomocy w znalezieniu zgubionych rzeczy, w prośbie o deszcz lub o poprawę pogody.


Co prawda 26 lipca nie jest zwyczajowym Dniem Babci lub Dniem Dziadka, ale na pewno naszym żyjącym dziadkom i babciom sprawi przyjemność gdy będziemy o nich pamiętać, zaś zmarłych powierzmy w modlitwach za wstawiennictwem Patronów dzisiejszego dnia.


Paweł Krzemiński