Dziś po południu rozpoczniemy najważniejszy w roku liturgicznym, święty czas Triduum Paschalnego. Wspólnie z Chrystusem przejdziemy drogę ze śmierci do Życia. Ta podróż rozpocznie się od ostatniej wieczerzy, w czasie której Chrystus pozostawił nam swoje Ciało i Krew jako pokarm na życie wiecznie. Później razem z Chrystusem pójdziemy drogą krzyżową, aby na Krzyżu razem z Nim mógł umrzeć nasz grzech. Wreszcie, uroczyście odnawiając przyrzeczenia chrzcielnie w noc paschalną z Chrystusem narodzimy się do nowego życia. Po raz pierwszy od dwóch lat będziemy mogli przeżyć tę jedną, długą liturgię w jej pełnym blasku, nieograniczeni restrykcjami sanitarnymi.

Wielki Piątek, Wielka Sobota i Niedziela Zmartwychwstania – to trzy najważniejsze dni w roku liturgicznym. Zgodnie z tradycją zaczerpniętą jeszcze z biblijnego judaizmu,wedle której doba zaczyna się wieczorem i trwa do zmierzchu dnia następnego, Triduum Paschalne rozpoczynamy w czwartkowy wieczór. W Wielki Czwartek skupiamy naszą uwagę na tajemnicy Eucharystii i kapłaństwa służebnego. To szczególne święto kapłanów, dlatego jeszcze przed rozpoczęciem Triduum Paschalnego gromadzą się oni wokół swojego biskupa. W katedrach sprawowana jest Msza św. Krzyżma, w czasie której poświęca się krzyżmo, olej chorych i olej katechumenów. Kapłani odnawiają przyrzeczenia kapłaństwie. To coroczny symbol jedności duchowieństwa diecezji.

Wieczorem w kościołach parafialnych i zakonnych sprawowana jest Msza Wieczerzy Pańskiej. Gromadzimy się wokół Chrystusa, który karmi nas swoim Ciałem i Krwią. Umywając nogi swoim uczniom Chrystus daje nam przykład realizacji przykazania miłości. Msza święta kończy się procesją do ciemnicy. Tam będziemy towarzyszyć Chrystusowi oczekującemu na swoją mękę w ogrodzie oliwnym. Symbolem Jego pojmania staje się ogołocenie ołtarza, na którym do Wigilii Paschalnej nie będzie obrusu, świec i ozdób.

W Wielki Piątek liturgia uobecnia mękę i śmierć Pana Jezusa. Tego dnia zachowujemy post ścisły. Uczestniczymy w nabożeństwach Drogi Krzyżowej. Wieczorem gromadzimy się na liturgii Męki Pańskiej. W jej trakcie usłyszymy opis Męki Pańskiej według św. Jana. Po homilii, wobec wiszącego na Krzyżu Chrystusa modlimy się za wszystkich ludzi i cały świat. Posługujemy się przy tym modlitwą sięgającą starożytności chrześcijańskiej. W tym roku dołączymy do niej wezwanie za pogrążoną w wojnie Ukrainę i będziemy szczególnie prosić Boga o pokój na świecie. Centralnym wydarzeniem wielkopiątkowej liturgii jest adoracja krzyża, który zostaje uroczyście odsłonięty przez celebransa. Po liturgii pozostanie on w centralnym miejscu świątyni, abyśmy mogli adorować go aż do Wigilii Paschalnej. Po udzieleniu Komunii udajemy się w procesji do Grobu Pańskiego. Tam kapłan ustawia na tronie monstrancję z Najświętszym Sakramentem, którą przykrywa biały welon symbolizujący całun, którym po śmierci okryto ciało Chrystusa.

Wielką Sobotę przeżywamy w ciszy i skupieniu. Każda sobota jest w Kościele w sposób szczególny poświęcona Matce Bożej. Kiedy apostołowie się rozpierzchli, Maryja wytrwała w wierze. Razem z Nią oczekujemy tego dnia na Zmartwychwstanie. W Wielką Sobotę tradycyjnie święcimy też pokarmy, które z rodziną spożyjemy w czasie wielkanocnego śniadania.

Po zachodzie słońca gromadzimy się na liturgii Wigilii Paschalnej. To najważniejsza noc w roku, w czasie której mocą Ducha Świętego uczestniczymy w przejściu Chrystusa ze śmierci do Życia. W Liturgii Światła Zmartwychwstały rozpromienia swoim blaskiem ciemności naszego grzechu. Karmimy się Jego Słowem w wyjątkowo rozbudowanej Liturgii Słowa, aby następnie odnowić swoje przyrzeczenia chrzcielne. Centrum jest uczta paschalna, w czasie której Chrystus karmi nas na życie wieczne. Na zakończenie udajemy się w procesję rezurekcyjną, aby ogłaszać całemu światu zmartwychwstanie Pana.

kak/Fronda.pl, ekai.pl