Wojciech Łazarek urodził się 4 października 1937 roku w Łodzi. Jako piłkarz grał m.in. w ŁKS Łódź oraz Lechii Gdańsk.

Natomiast jako szkoleniowiec, na niwie klubowej Łazarek największe sukcesy odnosił z Lechem Poznań, zdobywając z nim w 1983 oraz 1984 roku Mistrzostwo Polski, dzięki czemu mógł poprowadzić Kolejorza w meczach ze słynnym Liverpoolem czy Athletikiem Bilbao w Pucharze Mistrzów.

Po mundialu w Meksyku w 1986 roku, gdy rezygnację z prowadzenia kadry złożył Antoni Piechniczek, stery reprezentacji powierzono właśnie Wojciechowi Łazarkowi.

Łazarek postanowił odmłodzić kadrę, odstawiając na bok kilku renomowanych graczy, z brązowymi medalistami mistrzostw świata z 1982 roku - Zbigniewem Bońkiem czy Józefem Młynarczykiem na czele.

W swym selekcjonerskim debiucie Łazarek pozwolił zagrać aż 21 piłkarzom, w tym aż 6 debiutantom. Odważnie wprowadzał do kadry młodych, utalentowanych graczy - Marka Leśniaka, Dariusza Marciniaka czy Andrzeja Rudego.

Po udanym początku przygody z kadrą oraz pojedynczych dobrych spotkaniach, reprezentacja Łazarka nie osiągnęła jednak żadnych wymiernych sukcesów. Nie udało jej się awansować zarówno na Mistrzostwa Europy w 1988 roku, jak i Mistrzostwa świata w 1990 roku.

Po porażce na Wembley na dzień przed pierwszymi częściowo wolnymi wyborami w 1989 roku, Wojciech Łazarek pożegnał się z funkcją selekcjonera polskiej reprezentacji.

W początku lat 2000. objął jeszcze stery reprezentacji Sudanu.

Poza Lechem Poznań, Wisłą Kraków, Zawiszą Bydgoszcz, Jagiellonią Białystok, ŁKS czy Widzewem Łódź, Łazarek trenował jeszcze kluby w Szwecji, Arabii Saudyjskiej, Egipcie czy w Izraelu.

Znany z sypania anegdotami jak z rękawa Wojciech Łazarek był jedną z najbardziej barwnych postaci w polskim futbolu końcówki XX wieku.

Wieczny pokój, w Miłosierdziu swoim, racz mu dać, Panie…