Jak definiuje Katechizm Kościoła Katolickiego: odpust jest to „darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych. Każdy wierny może uzyskać odpusty dla siebie lub ofiarować je za zmarłych”.

Po spełnieniu zwykłych warunków uzyskania odpustu, takich jak: spowiedź sakramentalna (niekoniecznie w dniu odpustu), komunia św., modlitwa w intencjach papieskich (np. Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo) i  brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, w trakcie Triduum Paschalnego odpust możemy uzyskać:

w Wielki Czwartek za przynajmniej półgodzinną adorację Najświętszego Sakramentu lub też za odmówienie w sposób uroczysty hymnu ,,Przed tak wielkim Sakramentem”

w Wielki Piątek z kolei za pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej (przed stacjami prawnie erygowanymi, połączone z rozważaniem Męki i Śmierci Chrystusa i przechodzeniem od stacji do stacji; w publicznym odprawianiu wystarczy przechodzenie prowadzącego) albo też za pobożny udział w wielkopiątkowym obrzędzie liturgicznym i ucałowanie krzyża

w Wielką Sobotę za odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych w czasie nabożeństwa Wigilii Paschalnej.