Prezydent USA w czasie swoich ostatnich spotkań na szczeblu międzynarodowym sporo czasu poświęcił na budowę relacji z przedstawicielami państw sojuszniczych na Indo-Pacyfiku. Joe Biden odwiedził Azję po raz pierwszy jako prezydent pod koniec maja tego roku, aby zacieśnić relacje z Koreą Południową w czasie wizyty w Seulu oraz dwa dni później na szczycie QUAD w Tokio. Warto odnotować także, że 31 maja 2022 w Białym Domu gościła premier Nowej Zelandii Jacinda Ardern.

Administracja prezydenta poświęca dużo czasu wątkowi budowy relacji z sojusznikami na Pacyfiku oraz zarządzania stosunkami z Chińską Republiką Ludową. Dowodem na to jest obecność sekretarza obrony USA Lloyda Austina na Szczycie Bezpieczeństwa Azji Shangri-La w Singapurze. 11 czerwca Austin spotkał się tam nie tylko  ze swoimi odpowiednikami z Australii i Japonii, ale dzień wcześniej odbył pierwsze spotkanie z ze swoim chińskim odpowiednikiem Wei Fenghe. Dyplomatyczna burzliwość wypowiedzi przedstawiciela Chin utwierdziła Amerykanów w przekonaniu, iż Chińska Republika Ludowa nie jest nastawiona na utrzymanie statusu quo w regionie, toteż administracja Joe Bidena, w porozumieniu z sojusznikami, postanowiła powołać kolejną inicjatywę dążącą do stawienia czoła chińskiej ekspansji.

Wydane na stronie Białego Domu oświadczenie w tej sprawie wskazuje, że planują wykorzystać swój potencjał w celu zapewnienia „dobrobytu, odporności i bezpieczeństwa na Pacyfiku”. Środkiem do osiągnięcia wymierzonego celu jest współpraca z państwami, które narażone są bezpośrednio na rosnące aspiracje terytorialne, ekonomiczne i militarne Chińskiej Republiki Ludowej. Mowa tutaj m.in. o Fidżi, Mikronezji, czy Tonga.

W oficjalnej informacji medialnej administracji Joe Bidena czytamy o trzech polach współpracy, na których skupiać się będzie inicjatywa „Partners in the Blue Pacific”:

1. Skuteczność i wydajność na Indo-Pacyfiku

Postulaty pięciu państw oparte mają być na nadchodzącej strategii Forum Wysp Pacyfiku 2050 dla Błękitnego Pacyfiku.

2. Wzmocnienie regionalizmu

PBP nawiąże bliższe kontakty z rządami państw wyspiarskich na Pacyfiku oraz z Forum Wysp Pacyfiku, ułatwiając silniejsze i bardziej regularne zaangażowanie w ramach współpracy z państwami powołującymi nową inicjatywę w regionie.

3. Rozszerzenie możliwości współpracy między Pacyfikiem a światem

PBP będzie zachęcać i ułatwiać większe zaangażowanie w Pacyfiku przez każdego innego partnera, który podziela wartości Pacyfiku i ma na celu konstruktywną i przejrzystą pracę na rzecz mieszkańców regionu.[1]

Budowanie coraz dalej idących sojuszy i współprac dążących do wsparcia wysp w regionie Indo-Pacyfiku jest dla Stanów Zjednoczonych kolejnym krokiem w odpowiedzi na rosnącą inicjatywę Chin. Administracja Joe Bidena oraz kraje Wolnego Świata dostrzegają zagrożenie idące wraz z postępującymi dążeniami ChRL. Działania na Wschodzie nie są jedynym narzędziem USA w budowaniu oporu, również na szczycie NATO w Madrycie, który odbył się w dniach 28-30 czerwca 2022 pierwszy raz w historii podniesiony został wątek zagrożenia Chińskiego. Na spotkanie liderów Sojuszu Północnoatlantyckiego przybyli również przedstawiciele partnerów z regionu Pacyfiku. Mowa o czołowych politykach Australii, Nowe Zelandii, Japonii i Korei Południowej.

W czasie, gdy nagłówki mediów dominuje tematyka związana z agresją Rosji na Ukrainę, administracja Joe Bidena wraz z czołowymi liderami państw regionu Pacyfiku i świata udowadnia, że nie traci z linii wzroku największego zagrożenia, które dostrzegają w postaci totalitarnych działań, rozbudowy Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej, ekspansji ekonomicznej i terytorialnej Chin. Częściowa neutralizacja Chin oznacza bowiem również pośrednie osłabienie reżimu Władimira Putina, który pozostaje w nieustannej komitywie z Xi Jinpingiem.

[1] https://www.whitehouse.gov/briefing-room/statements-releases/2022/06/24/statement-by-australia-japan-new-zealand-the-united-kingdom-and-the-united-states-on-the-establishment-of-the-partners-in-the-blue-pacific-pbp/

JAN HERNIK – ABSOLWENT OŚRODKA STUDIÓW AMERYKAŃSKICH UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO. SPECJALIZUJE SIĘ W TEORII WPŁYWU RELIGII, RASY I POCHODZENIA ETNICZNEGO NA WYBÓR POLITYCZNY W AMERYKAŃSKICH WYBORACH PREZYDENCKICH. JEGO ZAINTERESOWANIA BADAWCZE OBEJMUJĄ TAKŻE AKTYWNOŚĆ USA W REGIONIE INDO-PACYFIKU.

Artykuł pierwotnie ukazał się na stronie think tanku Warsaw Institute.

[CZYTAJ TEN ARTYKUŁ]