PIEŚŃ PIERWSZA

OBLUBIENICA:

2 Niech mnie ucałuje pocałunkami swych ust!

Bo miłość twa przedniejsza od wina.

3 Woń twych pachnideł słodka,

olejek rozlany - imię twe,

dlatego miłują cię dziewczęta.

4 Pociągnij mnie za sobą! Pobiegnijmy!

Wprowadź mnie, królu, w twe komnaty!

Cieszyć się będziemy i weselić tobą,

i sławić twą miłość nad wino;

[jakże] słusznie cię miłują!

5 Śniada jestem, lecz piękna,

córki jerozolimskie,

jak namioty Kedaru,

jak zasłony Szalma.

6 Nie patrzcie na mnie, żem śniada,

że mnie spaliło słońce.

Synowie mej matki rozgniewali się na mnie,

postawili mnie na straży winnic:

a ja mej własnej winnicy nie ustrzegłam.

7 O ty, którego miłuje dusza moja,

wskaż mi, gdzie pasiesz swe stada,

gdzie dajesz im spocząć w południe,

abym się nie błąkała

wśród stad twych towarzyszy.

CHÓR:

8 Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza z niewiast,

pójdź za śladami trzód

i paś koźlęta twe

przy szałasach pasterzy.

OBLUBIENIEC:

9 Do zaprzęgu faraona

przyrównam cię, przyjaciółko moja.

10 Śliczne są lica twe wśród wisiorków,

szyja twa wśród korali.

11 Wisiorki zrobimy ci złote

z kuleczkami ze srebra.

OBLUBIENICA:

12 Gdy król wśród biesiadników przebywa,

nard mój rozsiewa woń swoją.

13 Mój miły jest mi woreczkiem mirry

wśród piersi mych położonym.

14 Gronem henny jest mi umiłowany mój

w winnicach Engaddi.

OBLUBIENIEC:

15 O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja,

jak piękna,

oczy twe jak gołębice!

OBLUBIENICA:

16 Zaiste piękny jesteś, miły mój,

o jakże uroczy!

Łoże nasze z zieleni.

OBLUBIENIEC:

17 Belkami domu naszego są cedry,

a cyprysy ścianami