O. Salij wyjaśnia dalej, że celibat, jako całkowite oddanie się Chrystusowi, od samego początku cieszył się aprobatą Kościoła. Zaznacza, że celibat duchownych nie jest dogmatem i istnieje możliwość, że Kościół może w przyszłości dopuścić do kapłaństwa w obrządku łacińskim żonatych mężczyzn, podobnie jak ma to miejsce w obrządku greckokatolickim.

Jednak O. Salij uważa, że obecnie nie jest odpowiedni czas na taką zmianę. Wskazuje, że świat potrzebuje świadectwa osób praktykujących życie w celibacie, szczególnie w obliczu kryzysu moralności seksualnej i życia małżeńskiego. Zauważa, że obecnie zdrady małżeńskie, rozwody oraz problemy związane z pornografią i nałogami seksualnymi są powszechne.

W ocenie duchownego, rezygnacja z celibatu przez księży w obliczu obecnego kryzysu moralnego byłaby jedynie usuwaniem objawu choroby, nie zaś leczeniem samej choroby. Podsumowując, O. Salij podkreśla, że obecna sytuacja wymaga mocnego świadectwa osób praktykujących celibat oraz wiernych trwających w swoich ślubach.

W obliczu triumfów rewolucji seksualnej, O. Salij wzywa do wytrwałego trwania w wartościach celibatu jako drogi do Boga i służby Kościołowi.