2. Rozdział I jest poświęcony blokadom, albo wręcz rezygnacji z przygotowanych i już realizowanych inwestycji, takich jak; Centralny Port Komunikacyjny razem z blisko 2 tysiącami nowych linii kolejowych, pierwsza elektrownia jądrowa na Pomorzu w gminie Choczewo, zapewnienie żeglowności Odry i rozbudowa portu kontenerowego w Świnoujściu, a także portów w Gdyni i Gdańsku. W rozdziale II opisane jest zakończenia funkcjonowania tarcz z zerowym VAT na żywność i mrożeniem cen nośników energii i tego konsekwencjach w postaci gwałtownego wzrostu cen i ponownego wzrostu inflacji, a także takich posunięciach jak obniżenie 14. emerytury o blisko 900 zł, zakończeniu programu laptopy dla uczniów, absurdalnych posunięciach dotyczących programów szkolnych i prac domowych, czy potraktowaniu zasiłkami rzędu 2 tys zł blisko 1,5 tys kupców z ulicy Marywilskiej, po wielkim pożarze. W rozdziale III opisane są działania rządu na arenie międzynarodowej w tym przede wszystkim europejskiej, rezygnujące z obrony polskich interesów, czego najdobitniejszym wyrazem jest zgoda rządu Tuska na pakt migracyjny czy tzw. dyrektywą budynkową, a także wszechobecne audyty, którymi przysłania się nic nie robienie, a często także blokadę ważnych przedsięwzięć (między innymi podpisywania umów na zakupy sprzętu wojskowego).

3. Rozdział IV to pogarszający się stan finansów publicznych czego wyrazem jest 4-krotnie wyższy deficyt po czterech miesiącach realizacji budżetu (40 mld zł w kwietniu tego roku, w zestawieniu z 10 mld zł deficytu w analogicznym okresie roku ubiegłego), oraz deficytem całego sektora finansów publicznych, aż o blisko 5 pkt procentowych wyższą niż na koniec 2023 roku (w tym roku 54,2% PKB, na koniec 2023 roku 49,6% PKB). Z kolei rozdział V jest poświęcony wyraźnemu ograniczeniu pomocy dla polskiej wsi, w ostatnich 3 latach rządów PiS przekroczyła ona 15 mld zł, teraz jest tak naprawdę symboliczna, a pomoc dla producentów zbóż obiecana jeszcze w styczniu, zaczyna być realizowana dopiero teraz, a więc z półrocznym opóźnieniem. Podobnie jest z brakiem wsparcia dla samorządów , oficjalnie bowiem zakończono programy inwestycyjne realizowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego ,które w ostatnich 3 latach oznaczały przekazanie do samorządów ponad 100 mld zł środków na inwestycje lokalne. Z kolei rozdział VI jest poświęcony niszczeniu instytucji publicznych, mediów publicznych, czy Prokuratury Krajowej, siłowemu przejmowaniu tych instytucji , a także ograniczaniu wolności w tym wolności religijnej (walka z krzyżami przez prezydenta Trzaskowskiego). Swoistym podsumowaniem raportu jest stopień realizacji 100 konkretów Platformy już po 200 dniach rządzenia (nic się nie zmieniło, zrealizowano zaledwie 8 i to tych mniej istotnych), a także najważniejszych postulatów programowych Trzeciej Drogi i Lewicy. Zarówno w przypadku Trzeciej Drogi jak i Lewicy na wybrane 10 najważniejszych postulatów programowych tych partii, nie został zrealizowany żaden, co więcej żaden z nich nie został zaawansowany, nawet w małym procencie.

4. Podsumowując, przez 8 lat rządów premier Beaty Szydło i Mateusza Morawieckiego, mieliśmy Polskę „na Plus”, czego najdobitniejszy wyrazem była polityka społeczna i inwestycyjna tych rządów, teraz już po pół roku rządzenia premiera Tuska, wyraźnie widać, że jest realizowana Polska „na minus”, czego wyrazem jest zablokowanie strategicznych inwestycji rozwojowych i coraz częstsze uzasadnienie decyzji na „nie”, brakiem środków finansowych. Co więcej, żeby realizację tej Polski „na minus” przykryć, mamy do czynienia z festiwalem „igrzysk”- audytów, komisji śledczych, przecieków z prokuratury i zapowiedzi masowych aresztowań członków Prawa i Sprawiedliwości, a nawet sugestii delegalizacji tej partii. Raport jest doskonałym przyczynkiem do dyskusji o przyszłości Polski w sytuacji kiedy rządzi nami formacja antyrozwojowa, której zawołaniem jest stwierdzenie prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego „po co nam CPK, skoro mamy lotnisko w Berlinie”.