Rantos przyznał, że „okoliczność ,  której KRS przysługuje uprawnienie do wyrażenia lub odmówienia zgody na ewentualne dalsze zajmowanie stanowiska sędziego, sama w sobie nie wystarczy do tego, by można było stwierdzić istnienie naruszenia zasady niezawisłości sędziowskiej”. Dodał jednak, że kryteria, na których „opierają się decyzje dotyczące dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego są zbyt niejasne i nieweryfikowalne”.

- „Zważywszy na całokształt istotnych elementów o charakterze faktycznym i prawnym, które dotyczą zarówno charakteru KRS, jak i sposobu, w jaki organ ten wypełnia wyznaczoną mu rolę wyrażona w Traktacie o Unii Europejskiej zasada nieusuwalności i niezawisłości sędziów stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które uzależnia skuteczność oświadczenia woli sędziego o dalszym zajmowaniu stanowiska sędziego po ukończeniu wieku przejścia w stan spoczynku od uzyskania zgody organu, w przypadku którego został wykazany brak niezależności od władzy ustawodawczej lub wykonawczej, i który podejmuje swoje decyzje na podstawie niejasnych i trudnych do zweryfikowania kryteriów”

- czytamy w stanowisku rzecznika.

Opinia dotyczy skierowanego do TSUE przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN pytania prejudycjalnego w związku z postępowaniem w sprawie odwołania sędziego od uchwały KRS o umorzeniu postępowania w sprawie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie przez niego stanowiska z powodu złożenia oświadczenia woli po terminie określonym w ustawie. Opinia rzecznika jest wstępem do wyroku, który TSUE wyda niezależnie od niej. Zazwyczaj jednak wyrok jest zgodny z wcześniejszą opinią.