Pierwszy przypadek dotyczy Georgianne Walker ze stanu Indiana, urodzonej w 1975 r. Pod koniec 2024 r. kobieta przeszła operację brzucha. Niestety wdała się ostra infekcja, której rezultatem była otwarta, krwawiąca i niegojąca się rana. Mimo antybiotyków i opieki medycznej rana nie zagoiła się przez kolejne 10 miesięcy.

Zaplanowano następną operację.

Przyjaciel chorej, George Issa, Libańczyk, który sam został 3 lata wcześniej uzdrowiony za wstawiennictwem św. Szarbela, przyniósł jej święcony olej z relikwii tego właśnie świętego. Zachęcona przez przyjaciela, Walker modliła się za wstawiennictwem św. Szarbela i smarowała ranę olejem. Rana zagoiła się kompletnie i kolejna operacja nie była potrzebna. Kobieta wierzy, że uzdrowienie nastąpiło dzięki świętemu. Przypadek został oficjalnie zgłoszony i zarejestrowany 17 stycznia 2026 r.

Drugi zgłoszony przypadek uzdrowienia związany jest z Rachą Charbel z Libanu, urodzoną w 1987 r. Kobieta 1 października 2025 r. została przyjęta do szpitala doświadczając ostrego bólu pleców. Z pomocą rezonansu magnetycznego zdiagnozowano oponiaka rdzenia kręgowego – guz o rozmiarze 2,3 cm. Konieczna była operacja, gdyż oponiak stanowił zagrożenie dla nerwów i naczyń krwionośnych, a nie reagował na kurację lekami.

Racha Charbel w nocy z 6 na 7 stycznia modliła się w domu o uzdrowienie dotykając obrazu św. Szarbela, który wisiał nad jej łóżkiem. Następnego dnia miała być ponownie przyjęta do szpitala, by po rezonansie magnetycznych przejść ewentualną operację. Badanie miało trwać ok. 45 m.in. Rezonans kontrolny po ok. 20 minutach wykazał nieoczekiwanie, że guz całkowicie zniknął.

Lekarz badający Charbel stwierdził, że nie ma medycznego wytłumaczenia, dlaczego tak się stało. Jego zdaniem taki guz nie mógł zniknąć bez interwencji chirurgicznej. 17 stycznia 2026 kobieta udała się do Klasztoru św. Marona w Annaya, by pomodlić się w podzięce za uzdrowienie i zarejestrowała fakt cudownego powrotu do zdrowia, przedkładając dokumentację medyczną.

Św. Szarbel zmarł 24 grudnia 1898 r., był księdzem i pustelnikiem w obrządku maronickim. Jest powszechnie znany jako ten, za którego wstawiennictwem dostępują uzdrowień katolicy, muzułmanie, jak i wyznawcy innych religii. Mnich był beatyfikowany 5 grudnia 1965r. przez Pawła VI, a następnie kanonizowany przez tego samego papieża 9 października 1977 r.

Papież Leon XIV, który w czasie wizyty w Libanie w grudniu 2025 jako pierwszy papież odwiedził grobowiec świętego, nazwał wstawiennictwo św. Szarbela „rzeką łask”.