Margherita (Małgorzata) urodziła się w Palestrinie oddalonej o ok. 40 km od Rzymu.

Pochodziła z bogatej, szlacheckiej rodziny. Jej wychowaniem zajmowała się matka - Magdalena z Orsinich, która osobiście znała założyciela zakonu franciszkańskiego, św. Franciszka z Asyżu.

Małgorzata szybko straciła rodziców i została wówczas oddana pod opiekę swojego starczego brata – Jana.

W 18 roku życia postanowiła zrzec się swych praw do majątku odziedziczonego po rodzicach i oddać swe życie na wyłączną służbę Bogu.

Wstąpiła do zakonu klarysek (zwanego II zakonem franciszkańskim) w Monte Prenestino (dzisiejszy Castel San Pietro).

Odznaczała się pokorą i pracowitością. Ofiarnie niosła pomoc chorym w czasie zarazy.

Została obdarzona przez Boga wieloma nadzwyczajnymi darami i charyzmatami. Małgorzata Colonna była stygmatyczką, doświadczała ekstaz, wizji mistycznych, miała też dar łez.

Podczas jednej z modlitw dostąpiła tzw. mistycznych zaślubin z Chrystusem. Ukazał się On Małgorzacie, a następnie nałożył na jej palec obrączkę, a na głowę koronę z lilii. Obdarzył też ją stygmatem przebitego boku i serca.

W noc Bożego Narodzenia 1280 roku, Małgorzacie ukazała się również Matka Boża z Dzieciątkiem Jezus na rękach.

Kilka dni później – 30 grudnia 1280 roku Margherita ucałowała i przycisnęła do serca krzyż, który jej podano, po czym wzorem św. Franciszka, leżąc na ziemi, oddała w Boże ręce ducha.

Beatyfikacji Małgorzaty Colonna dokonał papież Pius IX 17 września 1847 roku.