W oświadczeniu, które zostało opublikowane na stronie „Life Site News”, sygnatariusze zauważają, że „naturalne znaczenie tych słów jest takie, iż jedynym wymogiem, by katolik godnie przyjął Eucharystię Świętą, jest posiadanie cnoty wiary, zgodnie z którą wierzy się w chrześcijańskie nauczanie z powodu jego Bożego objawienia”. Zwróciwszy uwagę na „milczenie” o żalu za grzechy w papieskim dokumencie, autorzy oświadczenia stwierdzają, że „to naturalne znaczenie zaprzecza wierze Kościoła katolickiego”.

Dalej sygnatariusze wyjaśniają: „Kościół katolicki zawsze nauczał, że aby godnie i bez grzechu przyjąć Eucharystię Świętą, katolicy muszą otrzymać sakramentalne rozgrzeszenie, jeśli to możliwe, za każdy grzech śmiertelny, jaki mogli popełnić, i przestrzegać wszystkich innych praw Kościoła dotyczących przyjmowania Eucharystii”. W oświadczeniu przypomina się, że „twierdzenie, iż wiara jest jedynym wymogiem godnego przyjęcia Eucharystii Świętej, zostało potępione przez Sobór Trydencki jako herezja”.

Przytoczywszy stosowne fragmenty dokumentów soborowych, sygnatariusze zaznaczają, że „twierdzenie to jest także sprzeczne z kanonami 915 i 916 łacińskiego Kodeksu prawa kanonicznego oraz z kanonami 711 i 712 Kodeksu kanonów Kościołów wschodnich”. W kanonie 915 mowa jest np. o tym, że „do Komunii świętej nie dopuszcza się ekskomunikowanych i podlegających interdyktowi, po wymierzeniu lub deklarowaniu kary, jak również osób trwających z uporem w jawnym grzechu ciężkim”.

Oświadczenie zwraca uwagę na fakt, że tych kanonów nie można „w sposób ważny” uchylić, „gdyż ich treść wyraża Boże prawo dotyczące Eucharystii, którego naucza się w Piśmie Świętym i w Świętej Tradycji”. Poza tym „celem tych kanonów jest zapobieżenie grzechowi ciężkiemu ze strony osoby niegodnie przyjmującej Eucharystię, zapobieżenie skandalowi i zapobieżenie profanacji sakramentu takim niegodnym przyjęciem”.

Sygnatariusze wyjaśniają: „Zakaz znajdujący się w cytowanym kanonie [915], ze swojej natury, wywodzi się z prawa Bożego i przewyższa domenę pozytywnych praw kościelnych: te ostatnie nie mogą wprowadzić zmian ustawodawczych, które przeciwstawiałyby się doktrynie Kościoła”. Przypominają o roli, jaką odgrywa tutaj słynny fragment (rozdz. 11,27-29) z 1 Listu do Koryntian św. Pawła, w którym mowa jest o tym, że „kto bowiem spożywa i pije, nie zważając na Ciało Pańskie, wyrok sobie spożywa i pije”.

Cytując wypowiedzi papieża Franciszka, autorzy oświadczenia stwierdzają, że „poprzez swoje słowa i działania (...) utrzymuje on pogląd wyrażony w naturalnym znaczeniu słów z Desiderio desideravi zacytowanych wyżej (...) i [stwierdza] że wyrzeczenie się grzechu nie jest konieczne, by przyjęcie Eucharystii przez kogoś było akceptowalne przez Boga”. Co więcej, sygnatariusze zaznaczają, że „papież Franciszek publicznie wyraził swoją zgodę z potępionymi [przez Sobór Trydencki] stanowiskami Lutra” o wierze i usprawiedliwieniu.

W oświadczeniu przytacza się też przykład przyjęcia Komunii św. przez Nancy Pelosi w czasie Mszy św. sprawowanej przez papieża Franciszka, co wywołało „zgorszenie katolików na całym świecie”, gdyż „Nancy Pelosi otrzymała publiczny zakaz [jej] przyjmowania”, jaki wydał arcybiskup Salvatore Cordileone. „Papież Franciszek nie wyraził dezaprobaty” takiego niegodnego przystąpienia do Komunii św., a zdaniem autorów dokumentu wręcz udzielił nagany „arcybiskupowi Cordileone za usprawiedliwione zastosowanie przez niego kanonu 915”.

Sygnatariusze podkreślają, że „list apostolski Desiderio desideravi nie jest nieomylnym nauczaniem, gdyż nie spełnia koniecznych warunków dla sprawowania papieskiej nieomylności”. Jednocześnie wyznają oni „wiarę katolicką dotyczącą godnego przyjmowania Eucharystii, jak to zdefiniował Sobór Trydencki, zgodnie z którym sama wiara nie jest wystarczającym przygotowaniem do godnego przyjęcia sakramentu Najświętszej Eucharystii” i zachęcają do tego samego „wszystkich biskupów i duchownych Kościoła katolickiego”.

Pod listem podpisali się m.in. bp Joseph Strickland, bp René Henry Gracida, bp Robert Mutsaerts, bp Athanasius Schneider, ks. James Altman oraz inni uczeni i intelektualiści, tacy jak np. dr Peter Kwasniewski czy Eric Sammons, redaktor naczelny „Crisis Magazine.

 

jjf