Paweł Chmielewski dla Frondy: Spotkanie o rodzinie w Rzymie. Linia Franciszka trzyma się mocno

W Rzymie 14 października kończy się spotkanie synodalne wokół adhortacji „Amoris laetitia”. Jego przebieg został poważnie zaburzony. 
Oficjalnie chodziło o spotkanie papieża z biskupami z całego świata, ale u Leona XIV zdiagnozowano guza płuc i zamiast zajmować się debatą z biskupami, trafił do szpitala. W efekcie nie mógł śledzić przebiegu dyskusji w ostatnich, kluczowych dniach ani wygłosić podsumowującego przemówienia. Planowo właśnie w środę miał zostać przyjęty i opublikowany dokument końcowy spotkania. Przyjęty zostanie, ale opublikowany już nie. Potrzebna jest zgoda papieża, a jej uzyskanie jest aktualnie niemożliwe.
Przyjdzie nam jeszcze poczekać na oficjalne, podsumowujące komunikaty. Jedno jest już jednak jasne: organizatorzy spotkania zadbali o to, żeby zachować pełną ciągłość wobec nauczania papieża Franciszka.
Jak pamięta Czytelnik, „Amoris laetitia” zaproponowała bardzo konkretną nowinkę: zgodę na udzielania Komunii świętej rozwodnikom w powtórnych związkach, nawet jeżeli nie żyją w czystości. Franciszek oparł to na nowej roli ludzkiego sumienia oraz na procesie rozróżniania poszczególnych sytuacji życiowych. Wkrótce z „Amoris…” wyprowadzono też inne wnioski: w Niemczech do Komunii świętej dopuszczono niektórych protestantów, a w Belgii i znowu w Niemczech wprowadzono błogosławienie par tej samej płci. Jak decyzyjna rola sumienia, to na całego.
Wydawałoby się, że 10 lat po ogłoszeniu tej adhortacji nadchodzi dobry moment, by poważnie porozmawiać o problemach, które wywołał dokument. Nic z tego, przynajmniej gdy idzie o Watykan.
2 października odbyła się w Rzymie konferencja prasowa, która zapowiadała spotkanie. Jezuita o. Giacomo Costa, zaangażowany w procesy synodalne za pontyfikatów Franciszka i Leona XIV, ogłosił bardzo kategorycznie: to nie ma być „sąd” nad „Amoris laetitia”, to nie ma być ocenianie jej „mocnych i słabych stron”. To ma być po prostu rozmowa o tym, jak żyć tą adhortacją dalej. 
Kluczowa część dyskusji odbyła się w poniedziałek 12 października. Watykan opublikował kilka oficjalnych przemówień, które wygłoszono od strony organizatorów. Najpierw głos zabrał prefekt Dykasterii ds. Rodziny, Życia i Świeckich, kardynał Kevin Farrell. Wychwalał „Amoris laetitia”, a nade wszystko zarządził: dyskusja ma być „wolna od ducha kontrowersji”. Innymi słowy, proszę nie skupiać się na „problemach” i „trudnych tematach”. Dyskutujmy, ale wnioski mają być zgodne z założeniami!
Długie przemówienie wygłosił później kardynał Pablo Virgilio Siongco David z Filipin. Mówił o tym, że ideały są ważne, ale że do rzeczywistości rodzinnej trzeba podchodzić realnie, nie oczekując doskonałości. Podawał najrozmaitsze przykłady z trudnego życia filipińskich ubogich. Chwalił „Amoris laetitia” jako dokument, który pozwala na zmianę podejścia i pochylenie się nad „konkretem życia” – takim, jaki jest, a nie takim, jakim być powinien.
Po nim głos zabrała dr Julie Hanlon Rubio, która wykłada katolicką etykę społeczną na jezuickiej uczelni w Kalifornii. Żartowała z tradycjonalistów, odwoływała się do „kruchości”, „niedoskonałości” i „realiów”; cytowała przykłady praktyk duszpasterskich dotyczących rozwodników, które miały wywołać emocjonalne wrażenie ich niesprawiedliwości. 
Mówiąc krótko – wszystkie trzy watykańskie interwencje, które miały ustawić dyskusję w dniu 12 października, były nakierowane na obronę „Amoris laetitia” w jej najważniejszym aspekcie, czyli uznania nowej, rewolucyjnej roli sumienia i prymatu okoliczności w kreowaniu duszpasterstwa Kościoła.
Jak przebiegała sama dyskusja, nie wiemy, bo Watykan nie publikuje na ten temat żadnych informacji. Odbyła się jednak konferencja prasowa, na której kardynał Gerald Cyprien Lacroix z Kanady aprobował „Amoris laetitia” i mówił, że Kościół musi być bardziej „obecny” i „słuchający”. 
Papież Franciszek głęboko zmienił Kościół i wszystko wskazuje na to, że jego zmiany trzymają się bardzo mocno. Już wkrótce poznamy dokument końcowy spotkania, ale kto spodziewałby się jakiejkolwiek rewizji „Amoris laetitia” – ten bardzo się rozczaruje.