Może się zdarzyć, że minister Berek, strojący aktualnie sędziego sądu konstytucyjnego, potknie się o 19 złotych.
Polityczna sprawność ministra Macieja Berka była takiej jakości, że premier powierzył mu polityczny nadzór nad polityczną wydolnością pozostałych ministrów. Były szef Rządowego Centrum Legislacji był dozorcą innych ministrów, których niesubordynacja albo niewydajność osłabiać by mogła energię władzy Donalda Tuska. Nie wydaje się więc możliwe, że tak kompetentny urzędnik polityczny pogubił się w labiryntach własnej architektury zawodowej.
Przepisy ustawy z 30 listopada 2016 roku o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego i ustawy z 8 grudnia 2017 roku precyzują wymagania podstawowe i obywatelskie niezbędne do pełnienia urzędu sędziego Trybunału Konstytucyjnego.
Zatem: M. Berek, polityczny rewizor Tuska, ma polskie obywatelstwo, ukończył 40 lat, nie ma przeszłości w organach bezpieczeństwa Polski Ludowej, jest zdrowy, ale czy ma charakter nieskazitelny, skoro nie potrafi udokumentować 10-letniego STAŻU ZAWODOWEGO na stanowisku radcy prawnego?
Z pomocą ministrowi i prawnikowi pospieszył poseł Paweł Jabłoński. Wykorzystując prawo obywatela do zasięgania informacji publicznej, ustalił, iż nie sposób definitywnie... ustalić, że Maciej Berek wykonywał przez 10 lat zawód radcy prawnego – etatowo lub w ramach praktyki indywidualnej – czyli przez 3650 dni, a co najwyżej przez niespełna 400 dni. Nie ma też nigdzie wzmianki, że był profesorem albo doktorem habilitowanym w polskiej szkole wyższej.
Zgłosił się natomiast do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie, która we wrześniu 2026 potwierdziła wpis Macieja Berka na swoją listę od 25 września 2002 roku. Minister nękany przez posłów wskazywał, że wykonywał zawód radcy prawnego przez kilkanaście lat, a szczegółowo – od 2006 do 2009, a potem od 2012, gdy urzędował w aparacie władzy koalicji PO-PSL.
Będąc radcą prawnym, M. Berek musiał więc opłacać składkę członkowską. Zgodnie z uchwałą Krajowej Rady Radców Prawnych z lipca 2008 radca wykonujący zawód w latach 2008–2010 płacił 63 złote składki członkowskiej i 22 złote składki na ubezpieczenie OC. Gdyby zaś radca Berek zawodu nie wykonywał, to miałby miesięcznie w kieszeni 22 złote więcej – w rok uzbierałby na butelkę whisky. Od 2011 roku składka podstawowa to 78 złotych, a ubezpieczeniowa nadal 22 zł. Gdyby więc Maciej Berek wykonywał zawód radcy prawnego, za przynależność do izby płaciłby 1200 złotych rocznie. Gdyby zaś zawodu nie wykonywał, oszczędzałby rocznie 264 złote. W latach późniejszych składka członkowska wzrosła o 3 złote, a ubezpieczeniowa o tyle samo staniała.
Ponieważ nieskazitelny charakter Macieja Berka jest cnotą od sędziego Trybunału Konstytucyjnego wymagalną, oczekiwać należy, że Maciej Berek udowodni – lub pomoże mu w tym izba warszawskich radców – że będąc czynnym radcą, nie skąpił pieniędzy na swoje ubezpieczenie zawodowe. Jeśli zaś okazałoby się, że łącznie poskąpił ok. 1500 zł, bo uznawał płacenie składki OC za niewymagalne, gdyż zawodu nie praktykował, to oświadczenie koleżanki z rządu, b. minister Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz, nabiera specyficznego posmaku.
Opinia publiczna ma prawo oczekiwać, że były już minister wylegitymuje swoją nieskazitelność stosownymi dokumentami finansowymi. Jeśli nie podoła, potknie się o własne nogi na schodach Trybunału Konstytucyjnego.
Marek Formela