Otwarte forum dyskusyjne Frondy

Inkwizycja

dodano: 5.12.2019, 1:14
akcje wątku: drzewko

"Inkwizycja, inkwizycja!

Zamęt pojęciowy wokół określenia inkwizycja (11) jest celowo potęgowany zalewem stereotypów i zafałszowań, jakie propagandyści protestanckiej, czy szerzej, antykatolickiej wizji świata, wyprodukowali w celu zaczernienia obrazu swojej ideowej konkurencji, czyli katolicyzmu.

Dobrym punktem wyjścia do uporządkowania terminologii będzie nawiązanie do jednego z bohaterów „Imienia róży”, który był postacią autentyczną i pozostawił nam kopalnię wiadomości na temat zasad procesów inkwizycyjnych. Miały one zastosowanie, przede wszystkim, wobec herezji katarów (12) na południu dzisiejszej Francji (Prowansja, Langwedocja), waldensów (13) w południowej Francji i Lombardii oraz beginów (14) w południowej Francji. Tym bohaterem w powieści jest inkwizytor Bernard Gui (15), który w rzeczywistości używał łacińskiej wersji nazwiska, czyli Guidonis (od Guidon – a bardziej swojsko Gwidon). Był to zakonnik dominikański, który został przeorem kilku ważnych klasztorów i kronikarzem ich dziejów, a także biskupem najpierw diecezji Tuy (16) w hiszpańskiej Galicji, a następnie diecezji Lodeve (17) we francuskich Sewennach (Langwedocja). Bernard Gui jest ważny dla naszego opowiadania, gdyż zachował się opracowany przez niego podręcznik zatytułowany Practica (officii) inquisitionis haereticae pravitatis czyli „Sprawowanie (urzędu) badania heretyckiej nieprawości” (18), napisany dla praktycznych potrzeb procesowych i jako pomoc dla innych inkwizy- torów. Dzieło to liczy w wersji polskiej nieco ponad 150 stron i jest swego rodzaju instrukcją odnosząca się do rozróżniania form herezji, sposobu badania jej stopnia, określenia błędów herezji z punktu widzenia nauki Kościoła rzymsko-katolickiego, określa zasady pisemnego zapisu procesu, formuły i roty przysięgi dla różnego rodzaju uczestników procesu, hierarchizuje stopnie winy i kary, zawiera cały szereg szczegółowych zasad postępowania i procedowania. Należy uświadomić sobie, że procedury inkwizycyjne w XIII i XIV wieku były przedsięwzięciem nowatorskim w sądownictwie, a nawet rewolucyjnym. Stanowiły bowiem pierwsze sformalizowane postępowanie śledcze, mające na celu dowiedzenia winy poprzez, między innymi, powoływanie świadków i biegłych, odbywanie narad przez oskarżycieli, zachowanie formy pisemnej w procedurze, odczytywanie orzeczeń trybunału inkwizycji po łacinie lub w języku lokalnym, w zależności od wykształcenia osób oskarżonych.

Tworzenie takiej procedury dla potrzeb procesu inkwizycyjnego zajęło ok. 80 lat. Za początek instytucjonalnej inkwizycji papieskiej uważa się rok 1233. W tym właśnie roku papież Grzegorz IX (19) ustanowił dominikanów inkwizytorami dla Francji i sąsiednich krain, wprowadzając w życie zalecenia synodu w Melun z 1232 roku. W praktyce dotyczyło to południowych terenów obecnej Francji, gdzie pojawiła się wcześniej herezja katarów, krwawo pacyfikowana przez trwającą dwadzieścia lat (1209-1229) krucjatę przeciwko nim, w wyniku której ginęli katarzy, ale obok nich także chrześcijanie i żydzi, o ile zamieszkiwali miejscowości zdominowane przez katarów. Intencją papieża było wprowadzenie norm postępowania dowodowego, aby nie oskarżano o herezję i nie skazywano osób niewinnych, co zdarzało się nagminnie wskutek słabo zorganizowanych struktur władzy oraz powszechnemu analfa- betyzmowi wśród ludzi sprawujących władzę świecką. Nadużycia były popełniane także przez inkwi- zytorów. Pierwszy dominikański inkwizytor działający w południowej Francji - Robert de Bougre (o adekwatnym przydomku Rzeźnik), który sam był kiedyś katarem - zasłynął z dużej ilości osób skazywanych na śmierć. Po kilku latach działalności został w 1239 roku odwołany z funkcji inkwizytora przez papieża Grzegorza IX i po procesie skazany na „wieczne więzienie” (dzisiaj odpowiednikiem tej kary byłaby kara aresztu domowego), gdy do odległego Rzymu dotarły wieści na temat nadużyć dokonywanych przez tego dominikanina. Także na terenie krajów niemieckich, pierwszy inkwizytor na tamtym obszarze, Konrad z Marburga, okazał się nie mniej fanatycznie nadgorliwy. Zbyt długo nie pohulał, gdyż w 1233 roku został zamordowany przez krewnych jednej z ofiar. Jego następca Konrad Dorso (Turs) podzielił wkrótce jego los.

Rzecz jasna ściganie i karanie za herezję miało już miejsce wcześniej, ale było wówczas prowadzone przez władców świeckich niejako na własną rękę i posiadało charakter samosądów. Pierwsze kodyfikacje wprowadzane przez władców świeckich związane z heretykami, miały określić jakieś formalne ramy dla stosowania sankcji. I tak np. Piotr II, król Aragonii, wydał w 1197 roku dekrety przeciwko heretykom, w których zrównał herezję z obrazą majestatu. A obraza majestatu była tradycyjnie karana śmiercią. Ponadto król Aragonii uściślił, iż kara za obrazę majestatu ma być wykonywana przez spalenie na stosie. Cesarz Fryderyk II, w swoich konstytucjach dekretu korona- cyjnego (dotyczących Lombardii) z roku 1224, nakazał stosowanie kary śmierci za herezję. Król Francji Ludwik IX (wówczas władał nie więcej jak ok. 1/3 obecnego terytorium Francji) wydal w 1229 roku dekret nakazujący ściganie heretyków, ale nie przewidział karania ich śmiercią, a tylko konfiskatą majątku i banicją. Co bynajmniej nie oznacza, że wcześniej wymienieni władcy zapomnieli o sprawie konfiskaty mienia. Jakkolwiek już w 1184 roku na synodzie w Weronie uregulowano, iż sankcje przeciwko heretykom będą stosowane wspólnie przez władzę świecka i kościelną oraz zostaną wprowadzone jako obowiązujące prawo, co znalazło wyraz w dekrecie Ad abolendam papieża Lucjusza III (1185r.), to w praktyce współpraca taka słabo się sprawdzała, a zatem także pomysł polegający na tym, iż wyroki sądów z udziałem osób kościelnych, które wynikały np. z obowiązku wizytacji przez biskupów podległych terenów i szukania heretyków, miała wykonywać władza świecka. W lokalnych społecznościach kumoterstwo, więzy pokrewieństwa, lokalne konflikty interesów powodowały, że tego rodzaju sądy (np. sądy biskupie) okazywały się zbyt podatne na naciski miejscowych władców, zaś uwikłania osób kierowanych do sprawowania sądów powodowało protesty i konflikty. Normą było natomiast realizowanie prywaty, czyli popełnianie nadużyć. Z tego powodu papieże postanowili sami mianować i delegować inkwizytorów, aby nie byli oni zależni od biskupów i lokalnych władców."

cytat stąd i pokażna reszta tu:

http://stanislaw-orda.szkolanawigatorow.pl/poczatki-inkwizycji

  • Re: Inkwizycja|Brunhilda Ciccioli 5.12.2019, 11:42
    Niestety wysiłki pana Corryliusa to walka z wiatrakami. Statystyczne rozumienie wiadomości pisanej oscyluje wokół 5% podczas gdy do pojmowania wiadomości zwizualizowanej wystarczy nie być ślepym.

    Raczej trudno poddać w wątpliwość przekaz ruchomego obrazka
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|DelfInn 5.12.2019, 13:52

    Niestety wysiłki pana Corryliusa to walka z wiatrakami. Statystyczne rozumienie wiadomości pisanej oscyluje wokół 5% podczas gdy do pojmowania wiadomości zwizualizowanej wystarczy nie być ślepym.

    Raczej trudno poddać w wątpliwość przekaz ruchomego obrazka


    1) na szczescie nie zacytowal koryly, ale unukalhaia, faceta ktoremu warto ufac, w przeciwienstwienstwie do tego nadetego baka
    2) trzeba przeczytac ten odnosnik i calosc dlaej, jak leci
    3) nie wolno sie poddawac. to nieprzyzwoite.

    Sursum corda!
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Adalbert1241 5.12.2019, 13:59

    1) na szczescie nie zacytowal koryly, ale unukalhaia, faceta ktoremu warto ufac, w przeciwienstwienstwie do tego nadetego baka
    2) trzeba przeczytac ten odnosnik i calosc dlaej, jak leci
    3) nie wolno sie poddawac. to nieprzyzwoite.

    Sursum corda!


    Pan Delfin cus pana Coryllusa nie lubi:))
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Adrian 5.12.2019, 14:00

    Pan Delfin cus pana Coryllusa nie lubi:))


    Coryllus, Coryllus
    Niezły z niego świrus
    ( ͡° ͜ʖ ͡°) Student Szymon: Wszechświat ma obrzeża i krawędzie.
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|DelfInn 5.12.2019, 14:24

    Pan Delfin cus pana Coryllusa nie lubi:))


    bo to pizda jest.

    dixi!
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Agnes32 5.12.2019, 14:29

    bo to pizda jest.

    dixi!


    Z szacuneczkiem do Gabriela proszę. Tylko kobiety mają prawo na niego psioczyć, bo to ciężki szowinista jest.
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|DelfInn 5.12.2019, 14:41

    Z szacuneczkiem do Gabriela proszę. Tylko kobiety mają prawo na niego psioczyć, bo to ciężki szowinista jest.


    no przeciez nie dodalem 'i tyle'.
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Agnes32 5.12.2019, 14:44

    no przeciez nie dodalem 'i tyle'.


    A, rzeczywiście.
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Brunhilda Ciccioli 5.12.2019, 16:44

    Z szacuneczkiem do Gabriela proszę. Tylko kobiety mają prawo na niego psioczyć, bo to ciężki szowinista jest.


    Czerwień kobiecych warg jest po to, żeby nie było na nich znać krwi, wyssanej przy pocałunkach.

    Stanisław Lem - Wizja lokalna
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Adalbert1241 5.12.2019, 17:24

    Czerwień kobiecych warg jest po to, żeby nie było na nich znać krwi, wyssanej przy pocałunkach.

    Stanisław Lem - Wizja lokalna


    Polecam "Powtórkę"
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Brunhilda Ciccioli 5.12.2019, 17:26

    Polecam "Powtórkę"


    Dzięki zajrzę.
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Agnes32 6.12.2019, 0:32

    Czerwień kobiecych warg jest po to, żeby nie było na nich znać krwi, wyssanej przy pocałunkach.

    Stanisław Lem - Wizja lokalna


    Mądry człowiek.
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Adalbert1241 5.12.2019, 13:59

    1) na szczescie nie zacytowal koryly, ale unukalhaia, faceta ktoremu warto ufac, w przeciwienstwienstwie do tego nadetego baka
    2) trzeba przeczytac ten odnosnik i calosc dlaej, jak leci
    3) nie wolno sie poddawac. to nieprzyzwoite.

    Sursum corda!


    :)))) ^^^^
    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|Adalbert1241 5.12.2019, 13:58

    Niestety wysiłki pana Corryliusa to walka z wiatrakami. Statystyczne rozumienie wiadomości pisanej oscyluje wokół 5% podczas gdy do pojmowania wiadomości zwizualizowanej wystarczy nie być ślepym.

    Raczej trudno poddać w wątpliwość przekaz ruchomego obrazka


    Niestety Milordzie Liberte Egalite Fraternite obowiązuje tylko w teorii a w praktyce jjest Walldorf Astoria i Ritz. oraz hostele :)))

    Odpowiedz
  • Re: Inkwizycja|DelfInn 5.12.2019, 14:28

    Niestety Milordzie Liberte Egalite Fraternite obowiązuje tylko w teorii a w praktyce jjest Walldorf Astoria i Ritz. oraz hostele :)))


    Praga Południe
    ul. Grochowska 111/113
    04-148 Warszawa
    tel. 22 612-64-02
    e-mail: [email protected]
    www: https://cdwp.caritas.pl/

    aktualizacja: 02.09.2019
    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz musisz być zalogowany. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

facebook