Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem liturgia.
„Oni chcą innego Kościoła: na pół protestanckiego Kościoła, na pół światowego, dostosowanego do wrażenia świata” – powiedział biskup Athanasius Schneider o hierarchii Kościoła katolickiego. Biskup rozmawiał z Mattem Gaspersem, katolickim komentatorem i autorem podcastów na kanale Veritatis Vox. Zdaniem duchownego „niezwykła liczba wysoko postawionych duchownych” w rzeczywistości „utraciła wiarę katolicką”.
Nie możemy pozostawać obcymi lub milczącymi widzami liturgii – przypomniał Papież podczas środowej audiencji generalnej. Ojciec Święty podkreślił, że liturgia angażuje ciało, umysł i serce człowieka, a jej obrzędy, znaki i symbole prowadzą do autentycznego spotkania z Bogiem.
Nowy ogień, nowa woda, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, na nowo nakryty ołtarz – liturgia Wigilii Paschalnej zaprasza nas, byśmy raz jeszcze zaczęli na nowo.
Dziś po zachodzie słońca rozpocznie się Triduum Paschalne – święty czas, w którym Kościół będzie uobecniał zbawczą mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Liturgia tych najważniejszych w roku dni pozwala nam w sposób szczególny zjednoczyć się z Panem w Jego przejściu ze śmierci do życia. Ile już jednak razy uczestniczyliśmy w tej liturgii, tak naprawdę kierując swoją uwagę jedynie w stronę świątecznych przygotowań? I nie dostrzegliśmy, by coś specjalnie zmieniła w naszym życiu. A przecież jej świadome przeżywanie może stać się dla nas realnym źródłem pokoju i nadziei. By móc przeżywać ją świadomie, spróbujmy zrozumieć jej strukturę i znaki.
Liturgia „nie jest czymś, co ty albo ja możemy wymyślić lub zmienić, nawet jeśli myślimy, że jesteśmy ekspertami czy nawet biskupami. Nie. Musimy być pokorni wobec świętej liturgii takiej, jaka została nam przekazana w Tradycji Kościoła” – powiedział kardynał Robert Sarah. Edward Pentin na łamach „National Catholic Register” referuje w styczniowym wydaniu dwa przemówienia czarnoskórego kardynała, w których skrytykował on instrumentalne potraktowanie liturgii, a także zwrócił uwagę na jej „upolitycznienie” w ostatnich dziesięcioleciach.
W niedzielę 7 września Ojciec Święty Leon XIV kanonizował Karola Acutisa, młodego człowieka, który szerzył nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Niestety, również w Polsce św. Karol pada ofiarą nieledwie wulgarnej nagonki ze strony progresywnych „ekspertów” od liturgii.
„Mimo napięć i nowych wyzwań wynikających z regionalnego konfliktu, kościoły Iraku pozostają pełne. Właśnie kilka tygodni temu chrześcijanie radośnie świętowali, gdy 1000 chłopców i dziewczynek przyjęło swoją pierwszą Komunię św.” – tak Georgena Habbaba opisuje na portalu Catholic News Agency sytuację w Iraku jedenaście lat po tym, jak Państwo Islamskie zajęło Mosul i miasta rejonu Niniwy.
Kardynał Robert Sarah, były prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, wielokrotnie wyrażał swoje zatroskanie o kondycję współczesnej liturgii katolickiej. W swoich wypowiedziach i książkach, takich jak „Siła ciszy” czy „Bóg albo nic”, kardynał zwraca uwagę na to, że liturgia coraz częściej traci swój sakralny charakter, ustępując miejsca „hałaśliwej gadaninie” i przesadnemu aktywizmowi celebransów, w tym przedstawicieli duchowieństwa.
Wraz z zakończeniem Synodu o Synodalności rozpoczyna się w Kościele kolejna reforma liturgiczna? Niepokojące słowa w Rzymie padły z ust kard. Grzegorza Rysia.
Pośród samych wierzących niektórzy szukają Boga bardziej, wyraźniej i gorliwiej od innych. Mnisi nie mają innego zajęcia w życiu, niż szukanie Boga. To właśnie czyni życie monastyczne tak zasadniczo prostym. Cóż może być prostszego od szukania kogoś, kogo już znaleźliśmy? Taka, w gruncie rzeczy, jest natura owego poszukiwania: uświadamianie sobie tego, żeśmy Go znaleźli. Świadomość ta bierze początek w akcie wiary, a wypełnia się w doświadczeniu obecności Boga oraz Jego niezbadanej i nieokreślonej tożsamości, którą dane jest nam poznać, gdy Jego miłosierdzie zstępuje do naszych dusz, które istnieją już tylko w Nim, przez Niego i dla Niego.
Mamy jednego tylko mistrza życia duchowego, jednego Przewodnika na drogach modlitwy: Chrystusa. Unus est Magister vester, Christus (jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus — Mt 23,10). Kościół, Mistyczne Ciało Chrystusa, kontynuuje wśród nas posługę nauczania i uświęcania. Jego celem, obowiązkiem i zadaniem jest doprowadzenie wszystkich ludzi do poznania, umiłowania i kontemplowania Boga i do „odnowienia wszystkiego w Chrystusie”, który jest światłością świata. Kościołowi zatem powierzono największy ze wszystkich obowiązków: wypełnienie zamiaru jaki przyświecał Bogu, gdy stwarzał On wszechświat i człowieka. Pełny sens ludzkiej egzystencji spoczywa w rękach Kościoła, los człowieka zależy od jego sakramentów, liturgii i kapłaństwa. Jednak władza nauczania i uświęcania, jaką ma Kościół, jest nieodłączna od jego jurysdykcji. Naucza on i sprawuje sakramenty mocą udzielonej mu Bożej władzy, i dlatego władny jest wspierać swe nauczanie i swoje obrzędy wypowiedziami doktrynalnymi i dekretami dy
W obliczu utrzymywania się nadużyć liturgicznych, Dykasteria Nauki Wiary w nocie „Gestis verbisque” potwierdza, że słowa i elementy ustanowione w zasadniczym obrzędzie każdego sakramentu nie mogą być zmieniane, ponieważ wtedy sakrament nie zaistnieje.
Zastanawialiście się kiedyś, czy spowiadając się w czasie mszy świętej zachowujecie się aby na pewno w porządku? W końcu z jednej strony uczestniczycie w świętym misterium, a z drugiej... zdenerwowani stoicie w kolejce do konfesjonału! Kościół święty rozwiązał jednak tę trudność. Oficjalne dokumenty mówią jasno: Tak, można spowiadać się w czasie Mszy świętej. Nie oznacza to jednak, by tak było dobrze! Najlepiej jest spowiadać się przed mszą świętą! Jeżeli jednak nie masz innego wyjścia i naprawdę potrzebujesz spowiedzi właśnie w czasie mszy, to taka możliwość istnieje!
Pontyfikat papież Franciszka zostanie zapamiętany nie tylko jako czas ograniczania możliwości sprawowania liturgii w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego, ale również kreowania nowych rytów liturgicznych czerpiących inspirację z pogańskich kultów. „Agenci Rewolucji pragną powszechnego chaosu, z którego ma wyłonić się nowy bezbożny system” – pisze na łamach PCh24.pl red. Paweł Chmielewski.
„Bóg Ojczyznę ukochaną dał i ramieniem swoim On przygarnia wciąż każdego z nas” – słyszymy w pieśni „Dziękujemy, Chryste”, która łączy w sobie przekaz religijny z przekazem patriotycznym.
