Fronda › sztuka pedałowania › yerba mate i listopadowy rozruch

yerba mate i listopadowy rozruch

czwartek, 19 listopada 2009, 20:43

Dzisiaj będzie jesiennie, yerbastycznie i ojcowsko. Zaczynam od yerby bo ona napędzila mój umysl do powrotu na blogową szosę. Nie napiszę, że yerba jest cacy albo be, bo nie oto w tym całym piciu mnie chodzi. Malo mnie obchodzą ulotki zachwalające cudowne działanie owego napoju. Dla mnie liczy się rytuał picia. Pijam tylko w palo santo – naczynie ze świętego drzewa, którego aromat ciekawie wpływa na smak yerby. Nie polecam tykw i innych naczyń. Palo santo jest naprawdę wyjątkowe. W naszych warunkach klimatycznych należy kupować tylko okute, bo drewno, z którego jest wykonane lubi pękać. zestaw obowiązkowy

Kolejnym ważnym elementem jest bombilla, czyli tzw. rurka do picia- im mniej skomplikowana tym mniej się zapycha. I na koniec zioło.. Na rynku jest wiele marek – ja preferuję Cruz de Malta. Dlaczego? Bo mi najbardziej podeszła. Ma to coś, co moje kubki smakowe zaakceptowały od razu. Z yerbą jest jak z tytoniem fajkowym – smakujesz kilka, ale gdy wybierzesz jeden to zostajesz mu wierny. Yerby nie pijam w pracy. Najbardziej smakuje mi w domowym zaciszu, gdzie mogę przy niej spokojnie zasiąść do lektury czy filmu. Pije się ją powoli, bez pośpiechu -czemu sprzyja bombilla. Jedna sesja może trwać do godziny – z jednego zasypania mam około 0, 7 litra napoju. Doskonale nadaje się także do picia na wycieczkach pieszych jednak trzeba wtedy uważać, aby nie pochlapać się naparem – bardzo trudno schodzą plamy.

Fajnie tak siąść, gdy dzieci są wykąpane i śpią w łóżeczkach ,i delektować się yerbą i nowym Stingiem, którego polecam. Super komponują się jego wariacje na temat świąt z listopadową aurą. O ile Sting miał po Mercury falling parę muzycznych wpadek to ten album jest naprawdę wart uwagi.If On A Winter's Night- tak się to dzieło zowie . sting Niedługo powrócą rasowe cyklistyczne wpisy, bo znalazła się ekipa, która podjęła się wyprostowania mojej ramy i wyszło im to imponująco dobrze. W ramach podziękowań polecam sklep w Bydgoszczy mieszczący się przy ulicy Fordońskiej 226. O rowerach wiedzą i potrafią zrobić wszystko. A na koniec przedstawiam przyszłego szosowego miszcza świata Grzesia. Urodził się 11 listopada i ma się po małych zawirowaniach dobrze. miszcz

To tyle tematem wprowadzenia siebie i tych kilku czytaczy mego bloga w listopadowy klimat. Witam ponownie- czas rozpocząć kręcenie korbą.

Komentarze: 39

Opinii wyrażanych przez użytkowników portalu Fronda.pl nie należy utożsamiać z poglądami redakcji.

kreuz napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:00

Niech nam żyje malutki Grześ Patriota Basista Cyklista
Józef napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:18

Yerba Siorberzy wszystkich krajów łączcie się! Pozdrawiam, a Małemu Mistrzowi życzę pięknego życia.
Azja napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:33

Ja zapijam Rosamonte uwielbiam ten dymny posmak i jej różaną moc.
A Grzesia też pozdrawiam jak również Ciebie i Małążonkę serdecznie.
Do Wielkiego Zoba na szosie!
PietroPazzo napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:41

ja dziś w wchłonąłem sobie LaHoyę :)
Talka napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:45

A ja delektuję się teraz herbatą malinową, której to opakowań w szafce mam pod dostatkiem (przynajmniej goście nie mają problemu z wyborem ;))..
Oczywiście respect dla wszystkich pijaczy yerba mate :) podziwiam wasze kubki smakowe, które jej smak przyjmują ;)
Dla Grzesia - uścisków 102! Niech rośnie zdrowo nasz młody Mistrz!
quis ut deus napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:46

@Kreuz- no mam nadzieję, że nasi synowie stworzą jakiś dobry zespolik
@Józef- za życzenia dziękuję i obiecuję zakręcenie korbą w Twej intencyji
@Azja- a dzięki - mam nadzieję, że uda się w Twe strony chociaż raz udać na maszynie w przyszlym roku
dla mnie Rosamonte zbyt cierpka-
quis ut deus napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:51

@Talka- z malinowych rządzidla mnie Loyd Tea- najbardziej malinowa z malinowych
Luklukow napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 21:54

Życzę by Twój syn był prawdziwym mistrzem :)

Ps: mój potomek również urodził się 11 listopada bieżącego roku :)

Zdrówko!
quis ut deus napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 22:02

@Pietro- może coś bliżej- jaki posmak, do czego zbliżony - nie pilem a może warto się skusić
@Luklukow - a to Najlepsze życzenia dla Twego synka a Tobie przespanych nocy;)
Derajash napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 22:04

W mate to przede wszystkim podoba mi się rytuał. Kawa i herbata niekiedy to mają, ale częściej jest to "zalej, pczekaj, wypij". A tu trzeba się postarać, namęczyć - no i siorba się długo.

@ Talka - Są sposoby na wzbogacenie smaku. Oprócz wyboru odpowiedniej yerby można jeszcze dodać jakieś zioło do yerby lub zalewać nie czystą wodą a czymś w rodzaju ziołowej herbatki. A zatem kombinować można dużo. To są kombinacje "wytrawne". Ale są i kombinacje "słodkie" - preferowane przez panie. Można przed każdym siorbnięciem nasypać trochę cukru. Można nasypać trochę kawy, albo wrzucić kawałek cytryny i też zasypywać cukrem. Największą egzotyką, jaką spotkałem było zasypanie yerby wiórkami z kokosa, zasypywanie cukrem i polewanie gorącym mlekiem.
quis ut deus napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 22:11

@Derajash- niezlą masakrę z tym "ulepszaniem" smaku zapodaleś. To chyba lepiej kupować oryginalne marki z domieszkami ziól czy owoców. Czasem pijam z dodatkiem ziól i mięty. Fajny posmak.
Wlaśnie ten rytual przygotowania wody o wlaściwej temperaturze, zalewanie, powolne picie - to jest to. A nie kolejna kawa rozpuszczalna i herbata expresowa. Mate burzy szybki styl nowoczesnego japii.
Romeus napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 22:43

Dzięki. :-)
tiberius.claudius.drusus napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 22:49

W upalne dni polecam Yerbe na zimno - zalewane sokiem pomarańczowym z dobrą niegazowaną wodą mineralną. Smak i działanie delikatniejsze ale niech się schowają wszystkie inne sposoby ochładzania organizmu. No może poza skokiem do jeziora...
Tak, ja tu o upałach, a za oknem...
humilitas napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 22:57

Pozdrawiam wszystkich mateistów.Zaiste, siorbanie yerby ma nieowtarzalny klimat.Ze swej strony polecam też paragwajskie marki.Teraz w moich puszkach gości Selecta i Amanda ziołowa(ta już jest argentyńska).Niech się maluszek zdrowo i szczęśliwie rozwija!
Talka napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 23:07

@Quis ut Deus - "najbardziej malinowa z malinowych" hihi smaczne określenie ;)
@Derajash - ależ dziękuję Ci za te przepisy na wzbogacenie smaku :) myślę, że skuszę się na próbę zrobienia mate :) tylko gdzie ja kupię odpowiedni sprzęcior...?
quis ut deus napisał/a:

czwartek, 19 listopada 2009, 23:18

@Talka- o sprzęcior popytaj wśród znajomych. Jeżeli ktoś pije to bedzie mial pewnie wolne naczynka. A w razie czego można zakupić w necie- nawet we frondowej zakladce byl sklep z yerbą.
@Humilitas- jakoś amanda i selecta nigdy nie zachęcaly mnie opakowaiem. Może trzeba się przelamać. Ciekawe, że jeszcze Pajarito nie padlo wymienione. Dla mnie takie sobie- bez rewelacji.
@Tiberius- ja nawet w upaly pilem na gorąco. jakoś terere mnie nie przekonalo- sprzęt stoi i się kurzy.
<>< BliskoNieba <>< napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 05:45

lubie pic Yerba Mate ma swoj specyficzny smak im pijesz dłuzej tym lepiej smakuje
ale niestety lub stety dobra kawa jest u mnie na 1 miejscu Polecam fajny sklep z Mate
http://www.yerbamarket.com/
Derajash napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 06:29

@ Talka - jeżeli jeszcze nie siorbałaś yerby, to lojalnie uprzedzam, że pierwsze siorbnięcie może być brzemienne w skutki - można sobie trochę "gębę wyparzyć". Poźniej już dosyć szybko człowiek uczy się zasysania płynu przez rurkę (to znaczy chciałem powiedzieć bombillię).
Magdusia napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 08:17

Oczywiście nie kupuje się kilku naczyń i rurek - ale jedno - z którego zasysają wszyscy, podając sobie.
quis ut deus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 08:47

@Blisko- u mnie też kawa na pierwszym miejscu- lubię jej smak i nie zamierzam z niej rezygnować
@Derajash- pierwsz siorbnięcie to nie tylko poparzenie ale i cierpki gorzki smak. Przez pierwsze dni ciężko mi bylo się z tym oswoić.
@Magdusia- ja mam więcej niż jedno naczynko. Jeżeli spotykam się z yerbaczami to każdy ma swój sprzęt - ewentualnie korzystamy z tej samej yerby.
Derajash napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 08:53

@Quis ut deus - nie mogę nie wyrazić pewnego rozczarowania. Korzystanie każdy ze swojej rurki jest nieortodoksyjne. To profanacja rytuału do jakiej może dopuścić się tylko gringo. To gorzej niż latem w Hiszpanii chodząc w sandałach nosić skarpetki. Natomiast jest dopuszczalne polewanie końca rurki gorącą wodą.
quis ut deus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 09:19

@Derajash- wielu rozczarowalem i pewnie będę czynil to dalej;)
Wszystko co przychodzi z innych kultur chcąc niechcąc jakoś modyfikujemy, dostosowujemy, naginamy. Wtlaczamy w wir naszych codziennych przyzwyczajeń.
Co do yerby to nie do końca kupuję to co Cejruś prezentowal. Taki ortodoksyjny styl. Pierwszy siorbnięcie wypluwamy dla kogos tam..; fusy tylko oddajemy matce ziemi. Trochę to pogańskie.
Też oddaje fusy ziemi jak jestem u teściów którzy mają kompost ale w domu lądują do śmieci.
Tak jak na rowerze stworzylem swoja wizję tak też i tu mam sowje widzenie rytualu.
Magdusia napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 09:23

Derajash: "@Quis ut deus - nie mogę nie wyrazić pewnego rozczarowania. Korzystanie każdy ze swojej rurki jest nieortodoksyjne."
No wlaśnie... Też posmutniałam z rozczarowania...
quis ut deus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 09:33

a bo wiecie - ja jestem dzieckiem soboru;)
Derajash napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 10:36

Co do wypluwania pierwszego siorbnięcia w cześć kogoś tam, to nie wiem od jakiego synkretysty nauczył się tego Cejruś. Ten pierwszy siorb nazywa się mate del tonto, czyli mate głupka, i trzeba go oczywiście wypluć, bo to i strasznie mocne, ale przede wszystkim nie jeszcze wystarczającej temperatury i jest nieciekawe w smaku. Z fusami też nie rozumiem jakichś tam mistycznych zapędów. No i oczywiście rozumiem zastosowane przez Ciebie modyfikacje.
Natomiast jeżeli bym pił chichę (czyli rodzaj piwa z kukurydzianych placków, które bezzębne babki przeżuwają i wypluwają do dużej michy, gdzie następuje proces fermentacji), to -jakem katolik- pierwsze krople wylałbym na glebę w cześć Pachamamy.
Józef napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 10:37

Ja fusy wywalam do sedesu i potem płyną do matki ziemi, ale rurami :-). Oczywiście olewamy pogańskie przesądy, ale jednak spożywanie yerby musi być ceremoniałem, co nie ma nic wspólnego z religią.
Zanim Cejrowski stał się ja yerbę pijałem (od misjonarzy z Argentyny się nauczyłem).
Józef napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 10:38

Talka @, męskie kubki smakowe, to jednak tajemnica jest :-)
tiberius.claudius.drusus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 10:43

Mnie też śmieszy dorabianie ideologii do picia yerby. Nie daje pić innym z mojej bombilli bo to nie jest higieniczne. Fusy wyrzucam do kibelka/kubełka bo tak mi wygodniej i nie wierze w ofiary czy inne bzdety dla Matki Ziemi.
W innym przypadku to bardziej wygląda na lans niż na prawdziwą potrzebę picia yerby. Po prostu udawanie.
Herbatę także można zaparzać rytualnie, tak jak Mongołowie. Ale czy to w naszej kulturze ma sens?

A do Cejrowskiego to wydaje mi się, że chciał on pokazać jakie są latynoskie zwyczaj w tej sferze, a nie sugerować, że tak trzeba to robić.
quis ut deus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 11:57

@Tiberius- oglądając Cejrusia zauważylem, że on musi wszystko robić jak tubylcy. Z jedzeniem to rozumiem - no bo bakterie i inne przypadlości żolądkowe tego wymagają.
Chcialbym zobaczyć Cejrowskiego jak w salonie u kolegi wypluwa na parkiet czy inszy persko-chiński dywan pierwszy lyk.
MieczZemsty napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 12:42

Co do tykwy: czasem jest bardzo praktyczna. Pije i z tykw i z Palo Santo...Każde ma swoją specyfikę, każde nadaje innego smaku.
Co do Yerby: Cruz de Malta rządzi. również jako miętowo cytrynowa czy też pomarańczowa.
Pije i w domu i w pracy i u swej Lubej.... więc naczynek mam kilka. W pracy może patrzą czasem jak na wariata (szczeólnie jak ktoś nowy się w biurze pojawi) ale ten rytuał pozwala czasem przetrwać paranoiczne dni. Poza tym nie muszę się martwić o to że ktoś zakosił mi przydział jakiejś marnej szaszetkowatej herbaty i cukru - poprostu z tego nie korzystam a Yerby nikt nie tknie.
Co do Grzecha: oby rósł nam na dużego chłopa (bo już niemały jest) i oby Kinga nie czuła się zazdrosna:)
quis ut deus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 12:55

@Miecz- tykwy się pocą i zostawiają plamy.
A Kinga na razie jest zafascynowana Mlodym- zobaczymy co będzie dalej.
tiberius.claudius.drusus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 15:50

@quis: Wydaje się, że Cejruś za swoją misję uważa szeroko pojętą edukację - czyli jak najlepiej i najprościej opisać obce zwyczaje. Więc pokazuje je na sobie i robi to w sposób przerysowany. A prywatnie... ja myślę, że on poza kręceniem "Boso przez świat" używa na co dzień klapeczków... ;)
quis ut deus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 18:16

@tiberius- na pewno sporo to lekkie "pozerstwo", ale w sumie to daję glowę, że zakręcony to on jest.
MieczZemsty napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 21:12

Tania tykwa się poci. ale zawsze możesz mieć tykwe z podstawką lub troche lepszą jak ta w moim avatarze: z grubej calabazy, rzeźbiona. i wtedy o pocenie się tak nie martwisz.
quis ut deus napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 21:17

@Miecz- ale taka tykwa kosztuje tyle co palo santo z którego yerba smakuje wedlug mnie 100 razy lepiej i sprawdza się w pieszych wędrówkach
tykwa jest zbyt malo odporna na noszenie w plecaku i uderzenia
Edwardo napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 22:38

O czym tu jest mówione ?
O trawce jakiejś ?
Edwardo napisał/a:

piątek, 20 listopada 2009, 22:38

Jaracie coś??
x Kefas napisał/a:

czwartek, 26 listopada 2009, 14:44

@quis ut deus, świetnie że już jesteś!
quis ut deus napisał/a:

niedziela, 29 listopada 2009, 12:29

@xKefas- widzę, że ostatnio x. nie próżnuje na blogowisku - tak czymać