Otwarte forum dyskusyjne Frondy

"Gwiazda przewodnia czasów ostatecznych. Mistyka objawień Matki Bożej w Fatimie, cz. II. Dzieci fatimskie. Objawienia w Pontevedra i Tuy" - cd. o Fatimie (32)

dodano: 14.09.2018, 23:35
akcje wątku: drzewko

Różaniec 

Ostatnią praktyką w duchu zadośćuczynienia, którą poleciła nam Matka boża, jest modlitwa różańcowa. Podczas każdego objawienia  usilnie prosiła: "Odmawiajcie codziennie różaniec!". Dlaczego ta modlitwa jest tak ważna w czasach ostatecznych? Ponieważ jest to doskonały sposób na zagłębianie się w tajemnice Pana Jezusa poprzez Maryję. RÓŻANIEC JEST DROGĄ NA SKRÓTY, pozwalającą na dotarcie do głębi tajemnic naszego Pana; różaniec stanowi doskonałe rozwiązanie dla zabieganego  człowieka naszych czasów. Jest to najprostszy sposób rozważania nie tyle każdej z tajemnic wiary, co najbardziej istotnych spośród nich -tych, które dotyczą bezpośrednio naszego zbawienia. Tajemnice radosne i samo przyjście Chrystusa na ten świat podkreślają, że to nie człowiek jest centrum stworzenia (w odróżnieniu od tego, do czego nas przyzwyczaił współczesny kult człowieka), nie próby zbudowania raju na ziemi, nie nasze krótkie życie, lecz Chrystus Pan obecny wśród nas. Te tajemnice ukierunkowują nas na Tego, który pomaga nam przezwyciężyć skłonność do obierania zwodniczych iluzji za centrum naszego życia. Tajemnice bolesne z kolei pokazują, w jaki sposób powinniśmy żyć tu, na ziemi: "Nieście swój krzyż każdego dnia!". Oto wielkie prawo miłości, polegające na zapomnieniu o sobie samym i ofiarowaniu się dla chwały Boga i zbawienia dusz poprzez naśladowanie cierpień naszego Pana. Tajemnice chwalebne wskazują na cel naszego życia: nie dla ziemskiego sukcesu, ale dla wiecznej chwały zmartwychwstałego Pana. W tej różańcowej Triadzie mamy więc prawdziwą drogę (Chrystus naszym wszystkim), środki (drogę krzyżową) oraz cel (wieczną chwałę) naszego życia. Różaniec wyzwala nas od podoążania światową ścieżką wiodącą ostatecznie do ślepego zaułka. Nadaje on życiu sens za pomocą rozważania poprzez Maryję i wraz z Nią.

    W miarę, jak nasze oddanie różańcowi wzrasta, modlitwa w coraz większym  stopniu staje się drogą do doskonałego poznania Bożych tajemnic, w których - zgodnie ze słowami naszego Pana - możemy odnaleźć zalążek wiecznego szczęścia.

    Maryja za pomocą różańca odkrywa przed nami głębię tajemnicy samego Boga. Wyjawia nam najbardziej godną podziwu ze wszystkich tajemnic - misterium Trójcy Świętej. Dzięki modlitwie różańcowej sam Bóg jest blisko nas. Kochające Serce naszej Matki pragnie dać nam, Jej dzieciom, najcudowniejszy ze wszystkich możliwych darów - samego Boga!

    W tajemnicach radosnych poznajemy Boga Ojca, który jest początkiem i źródłem każdego naszego dobra, w szczególności zaś naszego zbawienia. To On zesłał swego Syna na ziemię. Bóg Syn jest objawieniem Boga na ziemi, duchowym słońcem, które swym narodzeniem rozprasza ciemności świata i w świątyni oświeca uczonych w Piśmie. Bóg Duch święty współdziała w tajemnicy wcielenia i dzięki Jego natchnieniu łaska Boża zstępuje na świat w nowy sposób, początkowo w nawiedzeniu Najświętszej Maryi Panny i uświęceniu Jana Chrzciciela w łonie jego matki, Elżbiety, następnie zaś w ofiarowaniu Dzieciątka Jezus w świątyni, gdzie oświeca i uświęca starca Symeona i prorokinię Annę.

    W tajemnicach bolesnych rozmyślamy nad aktywną miłością nieskończonego miłosierdzia naszego Pana. To w nich Matka Boża ukazuje naszym oczom głębię Serca Jezusowego, w czasie Jego agonii w ogrodzie Getsemani. Co tam się wydarzyło? Nagle słyszymy bicie serca Tego, który jest najświętszy, najpiękniejszy i najdoskonalszy, przygniecionego ciężarem nieskończonej grozy grzechu. Widzimy niewiarygodny gest miłosierdzia w przyjęciu przez Niego tego upokorzenia, poprzez które płaci On cenę za grzech i niszczy go w ofierze ze swego własnego życia. Jednocześnie dostrzegamy miłosierdzie Ojca, który zsyła anioła, żeby podtrzymał Jego Syna w ciemnościach ogrodu, aby Pan Jezus mógł nam objawić swoją litościwą miłość do samego końca. Biczowanie i ukoronowanie cierniem - oto ogromne Boże miłosierdzie w działaniu. Ciemnść grzechu zostaje rozproszona za straszną cenę Najświętszej Krwi, zmaltretowanego Ciała i Głowy przebitej cierniami. Boże Miłosierdzie to poważna sprawa, nie ma w nim ani krzty sentymentalizmu. Syn Boży bierze na swoje ramiona każde możliwe cierpienie i ucisk, żeby uwolnić nas od ciężaru grzechów. Boże miłosierdzie przynosi nam odkupienie, lecz za jaką cenę! Czyż nie powinniśmy rozumieć dźwigania krzyża i śmierci Chrystusa jako szczegołnej obecności Ducha Świętego w tym akcie Bożego miłosierdzia? Jest on przy trzykrotnym upadku i powstaniu Chrystusa, w pomocy i pocieszeniu, które Chrystus otrzymuje od Szymona z Cyreny i od Weroniki, szczególnie zaś w obecności Marki Bolesnej na drodze krzyżowej. Wszystkim tym wydarzeniom Duch Święty towarzyszy w sposób dyskretny, asystując przy dziele odkupienia aż do jego całkowitego wypełnienia. Zwieńczeniem tego wielkiego dramatu jest Kalwaria, na której są obecne wszystkie Osoby Boskie: Ojciec, ofiarujący to, co miał najcenniejszego - swojego Syna; Syn, miłujący "do samego końca", przyjmujący jednocześnie wszystkie możliwe cierpienia; oraz Duch Święty, obecny w Niepokalanym Sercu Maryi, stojącej pod krzyżem, niczym płomień Bożej wiecznej miłości w Jej sercu, rozpalony współczuciem i nieskończonym żalem.

    NIESKOŃCZONA MIŁOŚĆ ujawnia się także w tajemnicach chwalebnych, stanowiących odsłonięcie nieustannej skuteczności całego dzieła zbawienia. W sposób wewnętrzny w tych tajemnicach jesteśmy obecni w końcowym i wiecznym objawieniu Bożej chwały, świętości, majestatu przede wszystkim w tym triumfie Bożej miłości, jakim jest cud zmartwychwstania. Wniebowstąpienie jest triumfalnym powrotem Chrystusa  do nieba wraz z członkami Jego Mistycznego Ciała. Centralną tajemnicą jest przyjście Ducha Świętego - PŁOMIENIA BOŻEJ MIŁOŚCI. W niebie każde pragnienie będzie zaspokojone w wiecznym pokoju i niekończącym się szczęściu. Najdoskonalsze urzeczywistnienie tego szczęścia jest ukazane  w ostatnich dwóch tajemnicach chwalebnych, gdzie - przez Niepokalaną - każde stworzenie rozpoczyna swój powrót do Boga. Ukoronowanie Maryi jest zarówno wyraźnym objawieniem wszechogarniającej miłości Boga, który napełnia Ją samym sobą w stopniu większym niż wszystkich aniołów i świętych w niebie, jak również ostatecznym zwycięstwem i wypełnieniem planów Bożych w porządku stworzenia, gdy "Bóg będzie wszystkim we wszystkim".".

 

"O słodkie Niepokalane Serce Maryi, bądź moim ratunkiem!"

 (ulubiony akt strzelisty Hiacynty)

 Odcinek 32; cdn.

Ks. Karol Stehlin, Gwiazda przewodnia czasów ostatecznych, Mistyka objawień Matki Bożej w Fatimie, cz. II. Dzieci fatimskie. Objawienia w Pontevedra i Tuy, Rycerstwo Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji, MI, Wydawnictwo Te Deum, Warszawa 2018 (TEL. 22 615 28 60, E-MAIL: [email protected]), s. 79-82.

Dodaj komentarz

Aby dodać komentarz musisz być zalogowany. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

facebook