Odsłon: 935

Opinii wyrażanych przez użytkowników portalu Fronda.pl nie należy utożsamiać z poglądami redakcji.

1. Zakrystianka72 napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 12:14

   Hiob - Bóg zapłać!

2. Elffi napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 13:19

   Piękny czas:))))

3. CieńKolorowy napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 15:01

   Cóż za pielgrzymka. Jestem przekonany, iż wyniknie z tego dużo dobra.

   Serdecznie pozdrawiam.

4. Marek2200 napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 15:43

   Pięknie!

5. Ogorek napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 17:33

   Niechaj ziarna, które zasiałeś dobrze wschodzą...

6. Moria napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 17:46

   Mam nadzieję, że będą wspaniałe owoce

7. Wierzymy napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 17:56

   Dzięki za Kronikę Pielgrzymki. Życzę wszelkiego DOBRA na każdy czas!

8. hiob napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 17:56

   Dziękuję Wam bardzo. Zdumiewające, jak się te kilka tygodni ułożyło. Przecież na tydzień przed przylotem do Polski nawet ja sam nie wiedziałem, że się tam zjawię. Nic nie było planowane z góry, a program był tak wypełniony, spotkania tak skoordynowane, jakby od miesięcy przygotowywał to sztab ludzi.

   ____________

   God loves you

9. hiob napisał/a:

   Friday, 17 February 2012, 19:31

   Zbliża się kolejna akcja "40 dni dla życia". Także w Polsce coraz więcej osób się do niej przyłącza.  Zachęcam do tego wszystkich:  LINK

   ____________

   God loves you

10. hiob napisał/a:

    Friday, 17 February 2012, 19:35

    Spróbujemy jeszcze raz:   LINK

    ____________

    God loves you

11. Teofila_Bepko napisał/a:

    Friday, 17 February 2012, 21:57

    Bóg zapłać!

    +

12. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 02:34

    Pan Culumus zdaje się nie uważał na lekcjach biologii i teraz wypisuje tu w komentarzach jakieś absurdalne brednie.

    ____________

    God loves you

13. Natalia Białobrzeska napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 02:56

    Hiobie zadziwiasz i inspirujesz :) Żałuję, że nie mogłam podejechać do Redakcji Frondy na spotkanie. Z pewnością następnym razem! Pozdrawiam. 

14. Jr3 napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 09:24

    @Natalia

     

    Oj tak, jest czego żałować ;)

     

    @hiob A propo katolików bardziej papieskich od papieża. X. Twardowski:

     

    Zagapił się

     

    Tłumaczył że do Kościoła należy papież/

     

    kardynał lud boży teologów szkoła/

     

    i tak się zagapił że nie dostrzegł/

     

    że Pan Jezus wszedł do kościoła

15. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 10:32

    Jr3, :))))

     

    Relacja ze spotkania w Niedzieli:  LINK

    ____________

    God loves you

16. Jotef napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 10:34

    Jr3 - nieźle podsumowane ;)

    Hiobie - podziw za aktywność, naprawdę robi wrażenie. Tak mnie teraz zaciekawiło - czy ten krzyż który zawsze nosisz jest związany z jakąś konkretną historią? Na początku myślałem że to krzyż misyjny na sznurze, ale jednak nie... Krzyż z medalikiem św. Benedykta?

17. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 10:47

    Jotef, kupiłem go podczas pielgrzymki do Medjugorie i po powrocie powędrował do szuflady na pięć lat. Gdy kardynał Ratzinger po wyborze przyjąl imię Benedykta, przypomnialem sobie o nim, bo to rzeczywiście krzyż z medalem św. Benedykta i postanowiłem go nosić. Wyczytałem też gdzieś, że medal św. Benedykta powinno się nosić na zewnątrz ubrania, stąd decyzja, by zawsze chodzić z tym krzyżem na ubraniu, nie schowanym pod koszulą.

     

    Więcej pisałem o tym w osobnej notce na blogu:   LINK

    ____________

    God loves you

18. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 10:48

    Link powyżej znowu nie działa, spróbuję jeszcze raz. Krzyż:  LINK

    ____________

    God loves you

19. Jotef napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 10:54

    Dzięki. :) To też w jakiś sposób dawanie świadectwa... Ja przyjąłem jakiś czas temu szkaplerz, no ale to raczej nosi się pod ubraniem, a nie chcę zamieniać go na medalik, bo... Bo nie chcę ;)

20. Jotef napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 11:04

    Ech... Przeczytałem ten wpis o krzyżu - nie znałem go wcześniej. Teraz mi się przypomina ile razy ja (a noszę przeważnie "na wierzchu" krzyżyk, co prawda mały, taki które sprzedają jako biżuterię, ale jako biżuterii go nie traktuję oczywiście) zachowywałem się tak jakby ten krzyż jednak nie znaczył dla mnie tyle ile znaczyć powinien. Cóż, dużo mądrzejszy od Galatów nie jestem ;)

    Pozdrawiam! I dzięki.

21. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 11:29

    Jotef, ja najprawdopodobniej pierwszy raz przyjąlem szkaplerz "w podstawówce". Moim najbliższym kościołem byli Karmelici Bosi na Rakowickiej w Krakowie, tam mialem swoją Pierwszą Komunię Świętą i otrzymałem Sakrament Bieżmowania. O ile pamiętam, otrzymaliśmy tam medaliki.

     

    Później zacząlem nosić tradycyjny szkaplerz, z materiału i ten zawsze jest koło ciała, pod ubraniem. Całkiem już świadomie ponowiłem przyjęcie szkaplerza kilka lat temu. Rzeczywiście trudno byłoby go pokazywać na zewnątrz, jego należy nosić pod ubraniem.

     

    Noszenie krzyża w widoczny sposób ma jednak swoje dodatkowe zalety. Choćby ta sesja nagraniowa dla TVN Turbo. To nie są programy o wierze, nie są też o mnie. Ja zostałem do nich zaproszony, by opowiadać o ciężarówkach i o pracy kierowcy w USA. Jedyna możliwość dania świadectwa to wlaśnie pokazanie się z tym krzyżem. Nie wiem jak te programy będą zmontowane, ale na pierwszym z nich, który już się ukazał, mój krucyfiks jest bardzo wyraźnie widzoczny.

    ____________

    God loves you

22. Jotef napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 12:03

    Ja chyba jednak nie chciałbym przyjąć tak "przy okazji". Pewnie nie potrafiłbym przeżyć tego tak jak powinienem - tak już mam.

    Co do noszenia to jako perkusista często muszę sobie "gmerać" pod kołnierzem bo machając kończynami często sprawiam że mi się na tych sznurkach zaplątuje, zsuwa na kark albo pod szyję, na boki... Denerwuje mnie to niesamowicie, ale jednak trzymam się tego materiałowego.

23. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 12:28

    Jotef, taki tradycyjny szkaplerz czasem bywa "mini-włosienicą", drażni skórę i irytuje. Zwłaszcza, gdy obrazki na niego naszyte, czasem pokryte plastikiem, po jakimś czasie twardnieją, pękają, tworzą ostre krawędzie. A zatem dają możliwość oferowania czegoś Panu Bogu i Maryi.

     

    Jeśli chodzi o "przyjmowanie przy okazji", to można to różnie interpretować, czy też różnie na to spoglądać. Wiele rzeczy otrzymujemy w życiu nie do końca świadomie, albo nieświadomie całkowicie. Tak się uczymy w dzieciństwie, tak otrzymujemy sakrament chrztu. Nam zapewne ksiądz, czy brat katecheta tłumaczył znaczenie szkaplerza i pewnie świadomie go przyjąłem, na ile to było możliwe dla moich intelektualnych możliwości w tamtym czasie, problem jedynie polega na tym, że nic z tego się nie zachowało w mojej pomięci.  Dlatego postanowiłem to ponowić.

    ____________

    God loves you

     

     

24. Henryk Krzyżanowski napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 12:31

    Bóg zapłać, Hiobie! Z dużą ciekawością śledziłem Twoje relacje. To się nazywa niezakopywanie talentów otrzymanych od Boga. Alleluja i do przodu!

25. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 12:57

    Tak jeswt, Henryku! Alleluja i do przodu! Zwycięstwoi jest nasze, musimy się tylko pokazać na polu walki, a kudłaty podwinie ogon i zwieje, aż się za nim będzie kurzyło. 

     

    36. Jak to jest napisane: Z powodu Ciebie zabijają nas przez cały dzień, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź. 37. Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. 38. I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani moce, 39. ani co wysokie, ani co głębokie, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. (Rz 8,36-39)

     

     Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. (1 Kor 15,57) ____________

    God loves you

26. Placyd Koń napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 21:32

    Hiob: "W Monachium jest już jakiś "pokój modlitewny" z symbolami wszystkich głównych religii światowych. Tam nawet nie zaglądnąłem."

    .

    Pamiętam, że na jakimś lotnisku wszedłem do takiego "pokoju". Przypominam sobie wrażenie zimna tego miejsca. Nic nie nastrajało do modlitwy, raczej odwrotnie. Niezwłocznie wyszedłem. 

    .

    Hiob, z podziwem obserwowałem Twoją pielgrzymkę. Dzięki za Twoje świadectwo. Szczególnie wobec młodzieży. Niech Bóg Ci błogosławi!

27. hiob napisał/a:

    Saturday, 18 February 2012, 22:20

    Dziękuję, ojcze Placydzie. Szkoda, że nie udalo nam się spotkać w Polsce. Mam nadzieję, że się niedługo spotkamy w USA. Mialem za to kontakt z innymi wspaniałymi franciszkaninami, na przykład na rekolekcjach w Cieszynie.

     

    Polecam też dzisiejszego Gościa Niedzielnego. ;-)

    ____________

    God loves you

28. KrisRuminski napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 11:07

    Cieszę się, Hiobie, że już jesteś szczęśliwie w domu. Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję za ubogacające spotkanie. 

29. KrisRuminski napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 12:09

    Jeszcze słówko o "pokoju modlitwy".

    "W Monachium jest już jakiś "pokój modlitewny" z symbolami wszystkich głównych religii światowych. Tam nawet nie zaglądnąłem."

    Hmm.

    Mam mieszane uczucia.

    Nie widziałem. Ale taka odosobniona izdebka może się komuś przydać.

    W szalonym świecie pełnym niechcianych bodźców...

    Po wyjeździe z Polski, gdzie miałeś do dyspozyji tyle świętych miejsc, tyle Przybytków, tyle Mszy św. mogłeś nie docenić okazji do schronienia w izdebce :)

    ...

    Ja miałem kiedyś takie doświadczenie w Chicago. Sobota późny wieczór.

    Uciekł mi samolot, ledwie znalazłem nocleg. Nawet szczoteczki do zębów. Ogołocony.

    Niedziela rano. Wylot po południu. Dwa dolary w kieszeni. Karty płatnicze nie działają.

    Jedyna szansa na Mszę Św - lotniskowa, "ekumeniczna" w sensie szerokim, kaplica.

    Msza Św. po angielsku. W każdej ławce lekcjonarz. 

    Po mszy zostaje jeszcze dużo czasu do wylotu.

    Aby lepiej zrozumieć czytania, zostaję po mszy w ławce. 

    Ksiądz sprawnie sprząta po sobie, zabiera i gdzieś chowa np. krzyż z ołtarza. Najświętszy Sakrament ze sobą.

    Kaplica przeistacza się w "ekumeniczny pokój modlitwy".

     

    Tłumaczę sobie z wyciągniętego z torby słownika i medytuję czytania. 

    Zbliża się południe. Do "pokoju" wchodzą trzej mężczyźni. 

     

    Nie zwracając na mnie uwagi (albo nie chcąc mi przeszkadzać) klękają wprost na podłodze, jakoś tak w skos między oknem i ołtarzem. 

    Zaczynają modły, które rozpoznaję, jako południową modlitwę muzułmańską. Poczułem wtedy niekłamane "braterstwo ludów" wobec Boga Jedynego.

     

    Mężczyźni modlą się cichutko, potem równie bezszelestnie wychodzą.

     

    Dopiero teraz dostrzegam na podłodze zaznaczony - wprasowanymi śladami - kierunek Mekki, 

     

    To wspomnienie uważam za swoje ważne doświadczenie religijne.

    >

30. hiob napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 13:29

    Kris, z pewnością dobrze jest, że są takie pokoje ciszy i modlitwy. Zapewne lepiej, że są takie, niż gdyby miało nie być nic. I gdybym musiał koczować na lotnisku kilka godzin, na pewno bym tam zajrzał, licząc na to, że akurat jakiś ksiądz w podróży odprawi Mszę Świętą. Ja jednak miale tylko godzinkę na przesiadkę, a pisałem to w takim sensie, że szkoda mi trochę, że na tak wielkim lotnisku, w Monachium, stolicy katolickiej Bawarii, nie udało się znaleźć jednego pomieszczenia na katolicką, czy też chrześcijańską kaplicę.

     

    Wiele "naturalnych religii", wiele wschodnich religii zbyt blisko ociera się o religie satanistyczne, czczące jakieś demony i dziwne duchy, bym się czuł komfortowo w pokoiku, w którym wszyscy ludzie świata wierzący w cokolwiek modlą się i do swych bożków i do Boga Prawdziwego.

    ____________

    God loves you

31. Stajger napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 17:23

    Ale tak naprawde, taki multi kulti pokój modlitw nie jest zły dla mnie posiążek buddy to kawałek nieistotnego metalu. Dla muzułmanina krzyż to tylko drewno. Liczy się to że wiesz że ten krzyż jest nie tylko symbolem. A nawet monachium nie jest tak wielkie aby każda religia miała swoją kaplice. Pomyśl o religiach Indyjskich:) Cały terminal 2 był by ich:)

32. hiob napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 20:11

    Stajger, tu nie chodzi o to, by każda religia miała oddzielny pokój do modlitw. Chodzi o to, że my, Europejczycy, wyrośliśmy z pewnych korzeni.  Nie spodziewałbym się, by na lotnisku w Bombaju, czy w Abu Dabi  była katolicka kaplica, ale w Monachium powinna być. To jest w końcu katolicki land. 

    ____________

    God loves you

33. Marek2200 napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 22:06

    @Hiob

    Zmienię temat. Czytałem wywiad z Tobą w Gościu Niedzielnym. Powiedz mi: jak możliwe jest "wyrobic" 40 dni o chlebie i wodzie? Nie wyobrażam sobie tego. No chyba, że Pani Hiobowa potrafi wypiec rozmaite pyszne chleby, które rekompensują Ci brak innych rzeczy :)

34. hiob napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 22:38

    Marek2200, ja myślę, że to może być jakaś specjalna łaska, którą mi dał Bóg. Ja w praktyce żyję cały czas o chlebie i wodzie. Różnica między Wielkim Postem a innymi okresami jest tylko taka, że w Wielkim Poście także w niedziele jem tylko chleb i wodę.

     

    Pyszne chleby Pani Hiobowej na pewno pomagają, ale Grażynka pracuje, nie zawsze ma czas na pieczenie i bywa, że całymi tygodniami w trasie jem tylko jakieś suche precle, czy macę. Ale w Krakowie były na każdym rogu obwarzanki, więc było jak w raju. ;-)

    ___________

    God loves you

35. Marek2200 napisał/a:

    Monday, 20 February 2012, 22:44

    @Hiob

    Czyli generalnie cały rok w ciągu tygodnia pościsz o chlebie i wodzie a tylko w niedziele jesz i pijesz inne rzeczy? Pierwszy raz słyszę "takie cuda" :)

36. hiob napisał/a:

    Tuesday, 21 February 2012, 01:44

    Marek2200, generalnie tak to wygląda. Ale ponieważ uważam, że wokół nas toczy się wojna o dusze, a post jest doskonałą bronią w walce z kudłatym, postanowiłem wyciągnąć potężne działa. Poza tym pamiętaj, że to był dość długi proces. Zaczął się od urozin mojej córki, 22 lata temu, gdy postanowiłem pościć w piątki. A potem były środy i piątki, potem... I jakoś tak wyszlo.

     

    ____________

    God loves you

37. Marek2200 napisał/a:

    Tuesday, 21 February 2012, 08:44

    Tak jakoś samo wyszło :) Nigdy nie słyszałem żeby osoba świecka tak się umartwiała.

    Tough man! ;)

38. Jorgen napisał/a:

    Tuesday, 21 February 2012, 09:37

    Niesamowite ! Non stop o chlebie i wodzie. Dla przeciętnego śmiertelnika nie-do-wyobrażenia.

    Mało tego. Nosi to przecież (z punktu widzenia medycyny) znamiona...cudu !

    Bo niby skąd  niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu pracującego (ciężko) mężczyzny życiodajne witaminy, sole mineralne i tp. mikroelementy.

    Bez soków, owoców, etc. Bez dostatecznej ilości białka !

    Niesamowite ! Piszę to ze szczerym podziwem.

39. hiob napisał/a:

    Tuesday, 21 February 2012, 11:29

    Marek2200, Jorgen, to jest raczej kwestia decyzji, a samo jej wykonanie wcale nie jest trudne. Zwłaszcza, gdy Bóg daje łaski.

     

    Pomyśl np. o celibacie księży, czy nawet osób samotnych, nieżonatych, wdowców. Niektórym lowelasom wydaje się to niemożliwe, bo ich organy zdeterminowały ich sposób myślenia. Jest to dla nich coś niezrozumiałego. Tymczasem tysiące, miliony mężczyzn żyje w czystości i ani im nic nie odpada, ani nie myślą o tym za wiele. Stało sę to częścią ich życia i jest czymś naturalnym.

     

    Myślę, że podobnie jest z moim postem. Po prostu pogodziłem się z tym, że to ofiarowałem Bogu i wcale nie dzieje mi się żadna krzywda. Czasem wręcz się zastanawiam, czy taka ofiara ma jakąś wartość przez to, że tak niewiele mnie kosztuje.

     

    Nie sądzę też, by nawet z medycznego punktu widzenia było to coś nadzwyczajnego. Każdy osioł żyje o owsie i trawie i ma się całkiem dobrze. Nie wiem, czy wspominałem, ale biorę dwie witaminy, D i B12, bo to jedyne, czego mi brakuje, według badań, jakie niedawno zrobiliśmy, poza tym jestem zdrowy jak koń. I nawet całkiem dobrze wyglądam, przytyłem w ostatnich miesiącach.

     

    Podziw należy się jedynie Panu Bogu. Owoców średnio jem pewnie więcej teraz, niż zanim zacząłem pościć, bo w te niedziele, gdy jem, jem głównie owoce. :D

     

    Poza tym nie przesadzajmy z tą ciężką pracą. Tym bardziej, że od dwóch miesięcy jestem na bezterminowym urlopie. Ale, mam nadzieję, wkrótce zacznę nową pracę i być może będzie ona wymagała fizycznej aktywności, co bardzo by mi się przydało.

     

    Jeszcze jedno: Ja naprawdę nie uważam, że tylko osoby konsekrowane są powołane do świętości, do życia modlitwą, do głoszenia Dobrej Nowiny i do postów i wyrzeczeń także. To musi być w jakimś stopniu rola każdego z nas.  Powstała bowiem jakaś dwoistość teraz: Księża i osoby żyjące w zakonach żyją wiarą, a laikat prowadzi zupełnie inne życie. I zamiast zbliżać się do Boga, ten zeświecczony laikat pociąga niektórych kapłanów, nawet biskupów,  w stronę "świata". Tymczasem dawniej tak nie było i uważam, że dobrze by się stało, gdyby wróciło to, co było dawniej. Ja jednak nie mogę odmienić nikogo poza sobą samym, więc zacząłem od siebie.

     

    A zdecydowałem się o tym powiedzieć, bo mam nadzieję, że ten przykład zainspiruje innych do jakiegoś głębszego przeżycia Wielkiego Postu.

    ___________

    God loves you

40. hiob napisał/a:

    Tuesday, 21 February 2012, 12:49

    Temat postu poruszyłem w najnowszej mojej notce i pozwoliłem sobie tam was zacytować:

    LINK

     

    ___________

    God loves you

41. Bartolucci napisał/a:

    Tuesday, 21 February 2012, 20:36

    Hiob Bóg czasem stawia na naszej drodze osoby, które nas krytykują. Często niesłusznie, bo czyż można poznać do końca intencje bliźniego. Może się jednak zdarzyć, że jest w tej krytyce jakaś głębsza myśl. Trudno mi nawet wyobrazić sobie, aby dobry Bóg dozwolił na krytykę, która pozbawiona byłaby celowości. Celem tym może być choćby możliwość ćwiczenia się w cnocie pokory. Piszesz: "Nie chodziło bowiem o rozwianie jej wątpliwości, ale o "medialny zamęt" i "Oczywiście tezy te nie są poparte żadnymi konkretami, choćby dlatego, że ich być nie może. Są one bowiem stekiem bzdur. " Pytanie: A czy potrafisz założyć, że oni mogą mieć choć cień racji, a jeśli nawet nie, to jednak po coś Bóg ich postawił na Twojej drodze.  Pozdr B. PS. Nie musisz odpowiadać, rzadko tu zaglądam. Pozdr B.

42. hiob napisał/a:

    Tuesday, 21 February 2012, 21:45

    Bartolucci, oczywiście że krytyka, z którą się spotykamy, bardzo często jest słuszna. Jednak tamta pani nie podała żadnych konkretów, żadnych wartościowych zarzutów.  Nie miała też ochoty podejść do mnie po spotkaniu.

     

    Dobry Bóg dał nam wolną wolę i nie interweniuje za każdym razem, gdy robimy coś bezsensownego, złego, szkodliwego.

     

    A co do cienia racji, to cóż... Ta pani zdążyła przedstawić trzy zarzuty:

     

    Pierwszy polegał na tym, że cytuję czasem na swym forum protestancką Biblię. Wyjaśniłem więc jej, że nie ma doskonałych tłumaczeń i czasem Biblia protestancka lepiej oddaje sens oryginału. Zatem czasem lepiej jest zacytować taką wersję. Cytowanie Biblii protestanckiej jest też przydatne w dyskusjach z protestantami, którzy często zarzucają nam, że nasza Biblia jest źle przetłumaczona. Wykazanie nauki Kościoła z ich Biblii jest znacznie skuteczniejsze. 

     

    Drugim jej zarzutem było to, że jeden z administratorów na moim forum wyraził się z uznaniem o tłumaczeniu, czy raczej parafrazie Biblii, napisanej slangowym, młodzieżowym językiem. Ale wytłumaczyłem jej, że po pierwsze nie mogę odpowiadać za poglądy innych, a po drugie niektórzy z moich administratorów są nimi ze względu na to, że są informatykami i niekoniecznie mają ortodoksyjne chrześcijańskie poglądy. A cała istota forum dyskusyjnego polega na tym, że się dyskutuje i jeżeli się nie zgadzamy z czyimiś poglądami, to możemy to tam ukazać.

     

    Trzeci zarzut tej pani dotyczył jakiejś ilustracji, która rzekomo była na "jednej z moich licznych stron internetowych". Ponieważ jednak nie zamieszczałem żadnej ilustracji zbliżonej choćby do tej opisanej przez tę panią, zapytałem ją o adres strony, na której ona jest. (Chodziło i obrazek tonącej Bazyliki św. Piotra, czy coś takiego). Jednak ta pani nie chciała mi powiedzieć na jakiej stronie zobaczyła tę ilustrację.

     

    Myślałem, że po spotkaniu podejdzie jeszcze do mnie i przedstawi mi jakieś dodatkowe zarzuty, ale wyszła ona szybko z kościoła, więc nie wiem, co tam jeszcze miała przygotowane. 

    ___________

    God loves you

Tylko zalogowani użytkownicy mogą wyrażać komentarze.