AMDG

Jan Bodakowski

Fronda wiosna 2011

Pierwszy artykuł 58 numeru Frondy ukazuje jak w wyniku laicyzacji zanikła moralność a w konsekwencji doszło do powszechnej brutalizacji relacji międzyludzkich. Zmiany cywilizacyjne uczyniły ludzi samotnymi, doprowadziły do rozpadu więzi społecznych. Presja kultury korporacyjnej wymusiła na pracownikach zachowania agresywne i psychopatyczne, wymusiła traktowanie ludzi przedmiotowo. Popkultura uczyniła widzów nieczułymi na cierpienie innych, wyuczyła ich do akceptacji przemocy i mordów. Internet zatarł wielu granice między realiami a fikcją, cyber życie stało się atrakcyjniejsze od realnego życia. Media zalały odbiorców taką ilością informacji że nie są odbiorcy wstanie ich odebrać.

W kolejnym artykule czytelnicy mają okazje poznać skalę prześladowań chrześcijan w współczesnym świecie. Chrześcijanie są prześladowani w krajach islamskich (gdzie padają ofiarą mordów, przemocy, są zmuszani do emigracji, a ich dzieci są porywane), buddyjskich (w Kambodży chrześcijanie mają zakaz działalności misyjnej, w Sri Lance w pogromach chrześcijan aktywny udział biorą buddyjscy mnisi, w Birmie chrześcijańskie dzieci są porywane do buddyjskich klasztorów, chrześcijanie padają ofiarą mordów i gwałtów, wioski chrześcijan są palone, pogromy urządza wojsko na zlecenie władz), hinduistycznych (legalne organizacje polityczne organizują pogromy i mordy chrześcijan), laickich (Chiny i Wietnam zwalczają chrześcijaństwo, w komunistycznej Korei chrześcijanie są mordowani lub zamykani w obozach koncentracyjnych) i islamskich.

Temat prześladowań chrześcijan kontynuują też zamieszczone w piśmie wywiady. Rocznie na całym świecie 170.000 chrześcijan jest zamordowanych z pobudek religijnych, w Unii Europejskiej dyskryminacje chrześcijan inspiruje masoneria, agresywny islam rozlewa się po Europie a w krajach islamskich chrześcijanie stają się ofiarą agresji.

W latach sześćdziesiątych XX wieku w Sudanie Północnym rozpoczęły się prześladowania religijne – ich największą ofiarą stali się mordowani czarni katechiści. Współcześnie islamiści już nie mordują tylko konfiskują własność chrześcijan, uniemożliwiają zatrudnianie chrześcijan. Rząd prowadzi politykę islamizacji w szkołach i uniemożliwia zdobycie wykształcenia chrześcijanom. W Sudanie chrześcijanie (czarni) są prześladowani z pobudek rasistowskich przez islamistów (arabów). Jest to kontynuacja wielowiekowego arabskiego rasizmu (który zaowocował handlem czarnymi niewolnikami przez arabskich handlarzy – do dziś nieoficjalnie niewolnictwo funkcjonuje w islamskim Sudanie).

Wielkim bólem chrześcijan z krajów arabskich napełnia fakt że wielu hierarchów katolickich kłamie głosząc pokojową naturę islamu podczas (gdy nie ma umiarkowanego islamu, a islam indoktrynuje do prześladowania chrześcijan).

W Egipcie islamska większość (składająca się z napływowej arabskiej ludności) prześladuje rdzenną ludność (potomków Egipcjan Koptów którzy są wyznawcami chrześcijaństwa). Koptowie są niedopuszczani do pracy i edukacji. Cierpienia Koptów wynikają z nienawistnych nauk islamu.

Do tematu prześladowań nawiązują też wspomnienia osób których wiara została prześladowaniami i cierpieniami wzmocniona.

Kolejne artykuły Frondy nr 58 poświęcone są antychrześcijańskiej naturze współczesnej chadecji. W Europie chadecja zaakceptowała dyskryminacje chrześcijan w Unii Europejskiej, aborcje, eutanazje i uprzywilejowanie pederastów.

Podobny proces dechrystianizacji chadecji nastąpił w wschodniej Europie. Słowacka chadecja stała się równie patologiczna jak zachodnioeuropejska. Część biskupów na Słowacji wsparła dechrystianizacje życia publicznego [nie da się ukryć że podobną drogą coraz szybciej podążają środowiska PIS, i że taka sama postawa części polskich biskupów miała miejsce w Polsce].

Doskonałym przykładem demoralizacji chadecji stała się niemiecka chadecja. W Niemczech chrześcijańscy demokraci porzucili chrześcijaństwo, wsparli agresje pederastów, eutanazje, usuwanie chrześcijaństwa z życia publicznego.

Kolejne artykułu w Frondzie wiosna 2011 poruszyły też wiele innych tematów. Filozoficzne uzasadnienie potrzeby kłamstwa w dyskursie publicznym wywodzące się z nauk Lutra, Hegla, Marksa, Engelsa, Heideggera i współczesnych filozofów. Rozważania o katastrofie Smoleńskiej, zaprzaństwie gazety wyborczej i PO, patriotyzmie środowisk wrogich PO [w smoleńskich artykułach raził brak refleksji nad działalnością Lecha Kaczyńskiego sprzeczną z suwerennością i niepodległością Polski, nauczaniem katolickim – brak tej refleksji prowokują do refleksji nad tym że Polacy są rozgrywani przez różne obce siły – które czasami lubią przybierać pseudo patriotyczną maskę]. Czytelnicy Frondy mają też okazje poznać wkład Polaków w rozwój nacjonalizmu białoruskiego i ukraińskiego, chrześcijańskie kino z Rosji, monarchistyczną prawosławną nacjonalistyczną pop kulturę rosyjską. Niezwykle interesujące są dwa ostatnie teksty zamieszczone w Frondzie.

Pierwszy ukazuje pedofilską propagandę w popkulturze. Współczesna popkultura nadaje i podkreśla seksualność dzieci. Wyucza dzieci do postrzegania siebie jako obiekty seksualne. Pornografia stylizowana na pedofilską wyucza konsumentów do postrzegania niewinnych dzieci jako obiekty prowokacyjnie seksualne.

Drugi artykuł porusza całkowicie nieznany w Polsce problem polityki depopulacyjnej Iranu. Od 1988 roku rządzący Iranem islamiści zalegalizowali aborcje i antykoncepcje. Celem polityki depopulacyjnej miała być modernizacja Iranu. W wyniku tego w 1992 roku 70% irańskich kobiet stosowało antykoncepcje. W wyniku polityki islamistów przyrost naturalny w Iranie wyniósł 0.86% [prosta zastępowalność pokoleń wymaga przyrostu 2,6%]. Aborcji i antykoncepcji nie towarzyszyło jednak równouprawnienie kobiet. 90% irańskich kobiet nie jest aktywnych zawodowo, na pracę kobiety musi wydać zezwolenie mąż lub ojciec. Mąż może kiedy chce rozwieść się z żoną, żona nie ma takiego prawa. Niespełna 9 letnie dziewczynki wydawane są za mąż. Kobieta bez zgody męża czy ojca nie ma prawa otrzymać paszportu i podróżować. Kobiety nie mogą być w towarzystwie nie spokrewnionego mężczyzny, ubierać się zbyt swobodnie i nosić ozdób (karą za złamanie przepisów jest więzienie i 74 baty).

Jan Bodakowski

okładka

Jan Bodakowski

Recenzja najnowszej książki G.Rossa „Wielkanocna kiełbasa”

Najnowsza książka wybitnego amerykańskiego historyka Jama Tomasza G.Rossa „Wielkanocna kiełbasa” poświęcona jest jednemu z najbardziej wstydliwych sekretów Polski katolickiej. Przez dziesięć wieków polscy katolicy mordowali żydowskie dzieci by z ich ciał i kiszek robić wielkanocną kiełbasę. Mordy rytualne na żydowskich dzieciach były dokonywane przez białopolaków (księży i chciwych wieśniaków) podczas tradycyjnych wielkopiątkowych pogromów. Kiełbasa z małych żydków spożywana była podczas śniadania po uroczystym wielkanocnym seansie nienawiści zwanym rezurekcja (podczas procesji rezurekcyjnej chciwi polscy wieśniacy w towarzystwie faszystowskich bojówek w białych mundurach zwanych komżami strzelali do żydów – szczególną nienawiścią otaczani byli żydzi posiadający złote zęby).

Proceder ten po II wojnie światowej próbowała ukrócić bohaterska Milicja Obywatelska i dzielni funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa. Niestety rok 1978 ponownie obudził demony nacjonalizmu i katolickiej reakcji (które zaowocowały powstaniem 10 milionowej antysemickiej organizacji Solidarność). Dopiero odwaga generała Jaruzelskiego nie dopuściła do krwawego pogromu żydów który szykowali siepacze z Solidarności.

Książka profesora G.Rossa przywołuje ten katolicki kiełbasokaust opierając się na licznych relacjach ocalałych z wielkanocnych pogromów (w tym obywateli brytyjskich Bielskiego Tewiego Bielskiego i Fajgi Mindli Danielak). Powstanie „Wielkanocnej kiełbasy” nie było by możliwe bez finansowej pomocy urugwajskiej Fundacji Odessa. Przedmowę do polskiego wydania napisała Erik Hubka z Fundacji Wypędzonych.

„Wielkanocna kiełbasa” jest zapowiedzią kolejnej książki profesora G.Rossa „Żydożercy” poświęconej kanibalizmowi chciwych polskich wieśniaków z Armii Krajowej do dnia dzisiejszego mordujących żydów w celach konsumpcyjnych.

Jan Bodakowski

okładka

http://www.propolonia.pl/cache/gallery/81/1041.jpg

Jan Bodakowski Fotorelacja Marsz Świętości Życia – Światło dla Życia – w ramach Dnia Świętości Życia – Warszawa 25.03.20011W uroczystość Zwiastowania Pańskiego – czyli poczęcia się Jezusa Chrystusa (tego roku obchodzoną przez Kościół Katolicki 25 marca) – katolicy podczas Dnia Świętości Życia (ustanowiony przez Jana Pawła II) manifestują swoją wiarę w nauczanie Kościoła Katolickiego przeciwstawiające się mordowaniu nienarodzonych dzieci. Warszawska społeczność katolicka w ramach obchodów Dnia Świętości Życia wzięła udział w mszach świętych i w Marszu Świętości Życia ''Światło dla Życia'' zorganizowanym przez wspólnoty parafialne Archidiecezji Warszawskiej i Diecezji Warszawsko-Praskiej.Marsz był widocznym znakiem aktualności nauczania księdza Jerzego Popiełuszki (męczennika i obrońcy życia nienarodzonych) który nauczał że "Zadaniem Kościoła jest nie tylko teoretyczne głoszenie świętości życia, prawa do życia nienarodzonych, lecz także praktyczna obrona tego prawa." oraz nauczania ojca świętego Jan Paweł II. Przyszły błogosławiony podczas swoich pielgrzymek do Polski nauczał że "naród, który zabija własne dzieci, jest narodem bez przyszłości". Wzywał też katolików by oddali „się w służbę życia, a nie śmierci. Czynienie zamachu na nienarodzone życie na jakimkolwiek etapie poczęcia jest podkopywaniem całości porządku moralnego stojącego na straży ludzkiego dobra. Obrona nienaruszalności nienarodzonego życia jest częścią obrony praw i ludzkiej godności. Miłujcie życie, życie własne i innych". Jan Bodakowski

Jan BodakowskiKomiks IPN o żołnierzach wyklętych W kolejnym edukacyjnym komiksie historycznym Instytut Pamięci Narodowej przybliżył czytelnikom losy trzech oddziałów podziemia antykomunistycznego walczących po II wojnie światowej z sowietami i ich polskojęzycznymi kolaborantami. Autorem scenariusza komiksu jest Sławomir Zajączkowski, rysunków Krzysztof Wyrzykowski. Komiks uzupełnia bogato ilustrowany dodatek historyczny autorstwa historyków IPN Kazimierza Krajewskiego i Tomasza Łabuszewskiego, Pierwsza historia zamieszczona w komiksie „Wyzwolenie? 1945” przybliża nam losy oddziałów partyzantki antykomunistycznej która zwyciężyła wojska NKWD pod Kuryłówką. Czytelnicy podczas lektury poznają historie walk partyzantów z nazistami podczas niemieckiej okupacji, wspieranie przez partyzantów Armii Czerwonej podczas jej walk z Niemcami, infiltracje przez antykomunistów Milicji Obywatelskiej, wyłapanie przez sowietów polskich patriotów, ponowną konspiracje i walkę z komunistycznym okupantem, zbrodnie sowietów na narodzie polskim. W drugim epizodzie czytelnicy poznają walkę żołnierzy wyklętych z Łomżyńskiego (teren który zdaniem Grosa jest matecznikiem polskiego antysemityzmu). Walkę przeciw Niemcom w sojuszu z sowietami, represje sowieckie i ponowna konspiracje (której najbardziej spektakularnym osiągnięciem było wyzwolenie polskich patriotów z wiezienia NKWD i UB).W trzecim rozdziale ukazany jest sowiecki obóz koncentracyjny dla Polaków i walki podziemia antykomunistycznego z sowieckim okupantem. W dodatku tekstowym historycy IPN opisali realia sowieckiej okupacji, instalacje marionetkowego rządu polskojęzycznych kolaborantów, walki polskich patriotów z sowieckim okupantem, komunistyczne zbrodnie na narodzie polskim. Dodatkowo zamieszczone są w tekstowym dodatku biogramy żołnierzy wyklętych, kalendarium akcji podziemia antykomunistycznego, ilustrowany przewodnik po broni używanej przez polskich partyzantów i sowieckich okupantów.Jan Bodakowski fotorelacja z promocji komiksu http://jan.bodakowski.salon24.pl/246351,fotorelacja-z-promocji-komiksu-wyzwolenie-1945-w-centrum-eduk

Jan Bodakowski

Encyklopedia Solidarności

„Encyklopedia Solidarności tom 1” wydana przez Instytut Pamięci Narodowej zawiera biogramy (od A do Z) wybranych opozycjonista, czasopism, wydarzeń, zjawisk społecznych, walczących z komuną zakładów pracy.

W wśród informacji zawartych w publikacji są między innymi notki: czasopism wydawanych przez Marcina Dybowskiego („ABC” której publicystą był prezydent Bronisław Komorowski i „Antyk”), notki o organizacjach opozycyjnych (np. Komitet Samoobrony Polskiej nacjonalistyczne ugrupowanie antyaborcyjne) i biogramy opozycjonistów. Wśród osób opisanych znaleźli się: Czesław Bielecki, Seweryn Blumstein, Ryszard Bugaj, Jerzy Buzek, Ludwik Dorn, Marcin Dybowski, Mirosław Dzielski, Marek Edelman, Andrzej Gwiazda, Aleksander Hall, ksiądz Tadeusz Isakowicz Zalewski, ksiądz Henryk Jankowski, Gabryjel Janowski, Marian Jurczyk, Lech i Jarosław Kaczyńscy, Leon Kieres, Bronisław Komorowski, Marian Krzaklewski< Henryka Krzywonos, Jacek Kuroń, Romuald Lazarowicz, Antoni Macierewicz, Tadeusz Mazowiecki, Stanisław Michalkiewicz, Adam Michnik, Karol Modzelewski (urodzony w 1937 roku w Moskwie), Kornel Morawiecki, Jan Olszewski, ksiądz Jerzy Popiełuszko, Zbigniew Romaszewski, Kazimierz Świtoń, Anna Walentynowicz, Lech Wałęsa (TW SB „Bolek”), Bronisław Wildstein i Wojciech Ziembiński.

Jan Bodakowski

Jan Bodakowski

Brygady "Łupaszki"

Na Kresach polscy cywile, polska partyzantka i konspiracja, byli podczas II wojny światowej mordowani przez nazistów (i ich litewskich oraz ukraińskich sojuszników), a także przez sowietów (pod niemiecką okupacją przez sowiecką partyzantkę). Po wojnie polskich patriotów mordowali sowieci i ich polskojęzyczni kolaboranci. W 1944 roku w oddziałach partyzanckich Armii Krajowej na Kresach walczyło 18.000 żołnierzy. Po rozpoczęciu kolejnej sowieckiej konspiracji Kresów partyzantka polska walczyła z okupantem do 1949 roku, pojedyncze osoby walczyły zbrojnie do końca lat pięćdziesiątych (część oddziałów z Kresów walczyła na terenie „Polski” ludowej). Do końca 1945 roku w walkach z NKWD zginęło 1000 żołnierzy (tyle samo co pod Monte Cassino). Do końca 1944 roku NKWD zabiło na Kresach kilka tysięcy polskich cywilów.

Ten dramatyczny rozdział historii Polski przybliża czytelnikom ponad 350 stronicowy album wydany przez wydawnictwo Rytm i Instytut Pamięci Narodowej. Autorami tej monumentalnej pracy pod tytułem „Brygady "Łupaszki". 5 i 6 Wileńska Brygada AK w fotografii 1943–1952”

są Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski, Piotr Niwiński.

Album zawiera losy poszczególnych oddziałów, ich uzbrojenie i stan osobowy. Na każdej stronie znajduje się kilka zdjęć i reprodukcji dokumentów. Szkoda tylko że zdjęcia nie zostały obrobione cyfrowo i są niewyraźne. Niezwykle poruszające są uśmiechnięte twarzy młodych polskich patriotów uwiecznione na zdjęciach pamiątkowych, fotografiach z postojów, marszów i ćwiczeń. Podpisy pod ilustracjami przybliżają codzienne życie oddziałów partyzanckich. Album zamyka dokumentacja komunistyczna z procesu wyniszczania polskich patriotów. Zdjęcia aresztowanych i skatowanych młodych akowców w obliczu śmierci.

Jan Bodakowski

Jan Bodakowski

Gdańskie środowiska kontrkulturowe lat 80

Narodowe Centrum Kultury wydało ogromną (liczącą 423 strony formatu A4) książkę poświęcone gdańskim środowiskom kontrkulturowym lat 80. Autorami "Artyści, wariaci, anarchiści" są Krzysztof Skiba, Paweł „Konjo” Konnak i Jarosław Janiszewski. Książka ukazuje losy antykomunistycznych środowisk punków, anarchistów i innych indywidualności nienawidzących reżimu PZPR i krytycznych wobec Solidarności. Środowisk które olały PRL i zbudowały swój alternatywny świat. W książce znajduje się też niezwykle ciekawy epizod Duszpasterstwa Anarchistycznego mającego swoją siedzibę w parafii świętej Brygidy i księdza Henryka Jankowskiego (który modlił się publicznie o uwolnienie z więzienia Skiby i finansował jego obronę gdy Skiba był więziony za działalność polityczną).

W na pierwszą część bogato ilustrowanej publikacji składają się wspomnienia Pawła „Konjo” Konnaka performera z ruchu Totart obecnego w subkulturze punk. Autor bardzo szczegółowo zanudza czytelników opisami wszystkich swoich działań artystycznych (jak zramolały dziadek wylicza wszystkie swoje przedsięwzięcia polegające na bezsensownych krzykach, epatowaniu wulgaryzmami, deklamowaniu pozbawionych treści wierszy).

Podobnie kombatanckie są wspomnienia Jarosława Janiszewskiego punkrockowego muzyka z lat 80.

Ostatni z autorów Krzysztof Skiba w swych hagiograficznych wspomnieniach zgrabnie połączył kreacje własnego wizerunku z przybliżeniem historii środowisk kontrkulturowych lat osiemdziesiątych. W wspomnieniach Skiby przewija się wielu jego kumpli dziś znanych polityków. Po okresie fascynacji Solidarnością młodzi w stanie wojennym zyskali świadomość własnej odrębności. Wyrazem tego był Ruch Społeczeństwa Alternatywnego (głoszący postulaty bliskie anarchizmowi), ruch Wolność i Pokój, Pomarańczową Alternatywę i kibice Lechii (będących podstawą walk z ZOMO). Iinicjatywy te były trudne dla rozpracowania przez SB.

Jan Bodakowski

Jan Bodakowski

Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w fotografiach ONRowca

Instytut Pamięci Narodowej wydał album ze zdjęciami Wiesława Szpakowicza. 150 dotąd nie publikowanych zdjęć ukazują powstanie Polskich Sił Zbrojnych po klęsce wrześniowej we Francji, ewakuacje Polaków do Wielkiej Brytanii po klęsce Francji, formowanie i szkolenie polskich oddziałów na wyspie. Fotografie ukazują codzienne życie polskich żołnierzy, grupki żołnierzy pozujących do niezobowiązujących zdjęć pamiątkowych. W uchwyconych kadrach nie ma nic niezwykłego, tajemniczego, czy wstrząsającego. Zdarzeń wartych odnotowania czy uniwersalnych dramatów. Tylko codzienność. Tylko twarze ludzi (czytelnik ma możliwość spojrzeć prosto w oczy mężczyzn i chłopców wyrwanych z ich codzienności). I właśnie ta zwyczajność jest porażająca, zaskakująca i niepokojąca. Jest zapisem codzienności która umknęła pewnie samum bohaterom.

Wiesław Szpakowicz był typowym przedstawicielem wymordowanej przez komunistów i nazistów elity narodu polskiego. Na studiach prawniczych działał w młodzieży Wszechpolskiej i Obozie Wielkiej Polski (ugrupowaniu narodowców powstałym po wprowadzeniu dyktatury Piłsudskiego). Po odbyciu służby wojskowej zawarł związek małżeński w parafii Wszystkich Świętych w Warszawie (proboszczem był ksiądz Marceli Godlewski niechętny żydom narodowiec który podczas II wś uratował życie kilkuset żydowskim dzieciom). Szpakowicz pracując jako adwokat działał w Obozie Narodowo Radykalnym. Walczył w wojnie obronnej 1939. Po klęsce przedarł się do Francji gdzie wstąpił w szeregi polskiej armii na zachodzie. Zginą w 1942 jako cichociemny. Pozostawił po sobie zdjęcia i opisy walk Polskich Sił Zbrojnych na zachodzie. Na emigracji napisał i opublikował książkę „Z zagadnień narodowego radykalizmu”. W ostatnim przed bohaterską śmiercią liście pisał do ukochanej żony podsumowując patologie polityczne II RP i emigracji „Czasy dla nas narodowców nie są łaskawe, karku zaś nie chce znikać przed nikim”.

Zdjęcia Szpakowicza poprzedza wstęp Anny Marcinkiewicz-Kaczmarczyk opisujący historie Polskich Sił Zbrojnych na zachodzie i biogram Szpakowicza autorstwa Krzysztofa Tochmana. Do albumu IPN dołączył DVD z kilkuset kolejnymi fotografiami Szpakowicza i dokumentami dotyczącymi jego osoby i polskiej armii we Francji i Wielkiej Brytanii.

Jan Bodakowski

Jan BodakowskiKajtek i Koko w LondynieWydawnictwo Egmont opublikowało w serii klasyki polskiego komiksu kolejny tom przygód Kajtka i Koko. I tym razem czytelnicy Janusza Christy w tomie „Kajtek i Koko w Londynie” mają okazje kolejny raz czerpać przyjemność z mistrzowskiego połączenia wartkiego scenariusza, humoru i świetnych rysunków. W komiksie znajdują się trzy prace z lat sześćdziesiątych (moim zdaniem pokazujące jak fajnym krajem mogła być Polska gdyby bandyci z PZPR nie dręczyli Polaków). Pierwsza z trzech opowieści opublikowanych w tomie to „Dni Gdańska”. Na tę historię składają się zabawne epizody z Kajtkiem w roli głównej, w scenerii trójmiasta. Zabawne historie z początku lat sześćdziesiątych całkowicie pozbawione są komunistycznej propagandy (nachalnej np. w komiksach o Tytusie). Jest za to obecna satyra na gospodarkę niedoboru. Trochę prymitywna kreska (wobec późniejszych prac) dzięki dynamicznemu scenariuszowi i aktualnym żartom na tematy męsko damskie nie przeszkadza. Druga historia pochodząca z końca lat sześćdziesiątych „Zwariowana wyspa” opisuje przygody Kajtka i Koka podczas rejsu statkiem handlowym po Pacyfiku. Marynarze przeżywają podczas rejsu przygody jak bohaterowie serialu „Zagubieni”. Podczas rejsu są niezauważalni dla innych statków, trafiają na dziwną wyspę, radio i zegarki przestają im działać, mają zaburzenia zmysłów, zwidy, coś manipuluje ich świadomością, wśród nich ukrywa się obcy. Trzeci komiks „Londyński kryminał” jest zawiłą historią kryminalną. Kajtek i Koko podczas załadunku towarów w Londynie wplątują się w intrygę kryminalną z udziałem pięknej kobiety. Jan Bodakowski

Jan BodakowskiFotorelacja z warszawskiej manify 2011Jak co roku w okolicach 8 marca odbyła się manifa (demonstracja feministek). Jak co roku głównym postulatem feministek było zabijanie nienarodzonych dzieci. Bardzo ważnym punktem programu feministycznego okazała się też walka z kościołem katolickim. W manifie wzięli liczny udział przedstawiciele osób mających odmienne preferencje seksualne. Wśród nich byli tez transseksualiści. Kolory ich flagi symbolizowały płcie (biały płeć pośrednią). Jak na każdej lewicowej manifestacji tak i na manifie byli obecni trockiści. Niektóre z plakatów manifestantów dawały szerokie pole do interpretacji. Tradycyjnie też przeciw feministkom i aborcji demonstrowali działacze Obozu Narodowo Radykalnego, Młodzieży Wszechpolskiej i Unii Polityki Realnej. Jan Bodakowski