Nihil novi sub sole

Ciąg dalszy, jak widać, nastąpił. Tym razem dedykowane agentowi, który poczuwa się do mentalnego bliźniactwa.

Cały problem ze starszyzną
Łatwy jest do rozwiązania.
Się nie skończy w sercu blizną
Gdy jest trochę zaufania

Otóż trzeba, by seniorzy
Nocną porą z młodym siedli
I do gadki zawsze skorzy
W głąb mądrości go powiedli

Wyjaśnili, że dziewoję
Trzeba wielbić dniem i nocą
Kwiaty nosić i powoje
I wybaczać jej, gdy psocą

Że nie wolno zapominać
By odezwać się o świcie
oraz nocą; bo dziewczyna
Być kochana chce nad życie

Gdy na niebie miesiąc świeci
Trzeba przysiąc o stałości
Gdyż nie będzie z tego dzieci
Kiedy nie ma w nas miłości.

Powstała bardzo mocno spontanicznie w wątku propagującym tresci odwrotne, niż ona sama. Aby nie zaginęła w pomroce dziejów i pod kosą admina.

Z dedykacją dla kolegi Konserwowanego.

Jedzą, piją, lulki palą,
A najstarszy głośno smęci
Na ojczyznę narzekając:
Że tu w Polsze mało dzieci.

A zaś młodzież przed chałupą
Się na siebie boczy wilkiem.
Ani cieszyć słoną zupą
Nie chcą, ani też na chwilkie

Do sumsiadki podejść z chwastem.
I wyjaśnić zaszłe sprawy
Iże tak się zdarza czasem
Że jest młodzian nieruchawy.

Ona wielce obrażona
Oczy nocą wypłakała
Nie chce być niczyja żona
Bo i radość z tego mała.

I z impasu wyjść nie mogą
I tak złoszczą się na siebie
A tu już nadchodzi drogą
Widmo, co nas złoży w glebie. *

* - metafora niżu demograficznego.

Mam brata, a brat ma lat szesnaście. Idealne szesnaście, z całym bagażem zachowań właściwych temu wiekowi i czasami trudnych do wytrzymania. A jednocześnie - z bardzo obiecującymi zapędami na młodego mężczyznę.

Brat nosi nóż. Jako harcerz i jako facet. Swego czasu brat zainteresował się moim życiem osobistym, czasem tak się zdarza. Przyuważywszy pewien element płci męskiej zachowujący się wobec mnie w sposób bardzo daleki od wzorców szacunku i innych takich, jakie typowy element płci męskiej powinien objawiać wobec kobiety, brat zaproponował, iż odwiedzi ów element i przywiezie mi jego palec. Odmówiłam - na co mi taki palec? Propozycja napełniła mnie jednak radością, że oto młody człowiek ma świadomość, jak powinien się zachować, kiedy ktoś próbuje skrzywdzić którąś z jego sióstr.

A potem była wywiadówka, na której wychowawczyni poprosiła rodziciela o chwilę rozmowy na osobności. Podczas tejże zasugerowała, że może jednak brat zaprzestałby noszenia noża. Szkoda, że pani wychowawczyni nie wie, że długopisem też można zrobić krzywdę. O cyrklu nie wspominając.

I potem trudno się dziwić, że z chłopców nie wyrastają mężczyźni, tylko elementy.

Wilda jaka jest, każdy wie. A jeśli ktoś nie wie, to albo tę poznańską dzielnicę pozna empirycznie, albo nie zrozumie nigdy. Najbardziej swoiste są schodki łączące ulicą Górną z Dolną. I na tychże schodkach rozegrała się z niedzielny wieczór interesująca scenka rodzajowa.

U szczytu schodów stałą gromada typowych, wildeckich żuli. Ja zaś z chodnika udawałam się w dół, wymijając panów szerokim łukiem. Jeden z nich zawołał coś w moją stronę; coś, czego treści prawdopodobnie wolę nie znać. Natychmiast jednak zbeształ go drugi: "Nie zaczepiaj pani studentki! To jest, (przecinek), przyszłość narodu!".

Poczułam się zobowiązana.

Najpierw muszę się w ogóle dowiedzieć, jak to działa. Ale w sumie to nie mogę obiecać jakiejś szczególnie ciekawej rozrywki. Ot, tak brednie tu i tam, tędy i owędy. Nic szczególnego.