Zapiski z pralni

Znalezione na rp.pl:

http://www.rp.pl/artykul/624774_Lekcje-o-seksie-albo-wiezienie.html

Sam fakt jest przygnębiający, ale uwaga że to dzieje się w katolskiej szkole to szok!

Coś się dzieje w świecie artystów i ich odnoszeniu się do władzy:

http://piersmorgan.blogs.cnn.com/2011/03/03/matt-damon-not-happy-with-obama-i-no-longer-hope-for-audacity/?iref=allsearch

Pytanie, czy te wystąpienia (naszych i zagranicznych celebrytów) przeciwko lewicyjącym pomsyłom władz to chwilowe rozczarowanie czy trwała tendencja?

Rzadko piszę o polityce, ale wobec tego przejść nie mogę obojętnie – oto w jednej wypowiedzi (ks.) Kazimierz Sowa, dyrektor religia.tv komentując poparcie Jarosława Kaczyńśkiego przez 5 księży z Krakowa – stwierdza: "Nie do końca znam tych księży. Kilku z nich to wybitni naukowcy. I trochę się dziwię, że poszli tak bardzo politycznie."

by – kilka zdań dalej powiedzieć: "ja oddam głos na całkiem innego kandydata – Bronisława Komorowskiego, to jest decyzja obywatela Kazimierza Sowy."

We mnie rodzą się pytania:

1. czy obywatel Sowa ma jakiś inny system wartości od ks. Sowy, że tak otwarcie popiera kandydata, które wypowiedzi dalekie są od katolickiej etyki (vide sprawa in vitro)?

2. czy kiedy ktoś popiera kandydata innego niż wybrany przez ob. Sowę to źle, natomiast kiedy ob. Sowa popiera swego kandydata jawnie to jest w porządku, bo użył ob. zamiast ks.?

3. (ogólniejsze, bo dotyczy częstego pojawiania się ob. ks. Sowy bez nawet minimanlego stroju duchownego) czy ks. Sowa jakoś się dogaduje z ob. Sową w sprawie np. dyscypliny kościelnej czy obowiązku modlitwy brewiarzowej?

Cała wypowiedź (ks.) Sowy http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103454,7928367,_Wszystkie_rece_na_oltarz___Ks__Sowa_o_zaangazowaniu.html

Z okazji roku kapłańskiego pozwolę sobie zacytowac bez komentarza fragment wywiadu z pewnym znanym księdzem:

"- Koloratki ksiądz nie nosi.

- To nie jest obowiązek, ale rzeczywiście bulwersuję tym wielu zacnych, wspaniałych katolików.

- Co za kpina!

- Dla mnie funkcjonowanie w koloratce czy bez jest sprawą drugorzędną.Skoro to dla księdza drugorzędne, a dla innych nie, to może należałoby uwzględnić czyjąś wrażliwość i ją zakładać?Są takie sytuacje, gdy obecność w koloratce jest czymś normalnym, a nawet pożądanym. Gdy biorę udział w oficjalnym spotkaniu, debacie czy programie telewizyjnym, czuję się w obowiązku dać czytelny sygnał i tam można mnie zobaczyć w koloratce. Ale jeśli spotykam się z kimś towarzysko albo biznesowo, to moja obecność w koloratce byłaby pretensjonalna."

Całość wywiadu w Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/430007_Dyzurny_liberalny_katolik.html

Przeglądając prasę znalazłem tekst w Rzeczpospolitej:

Święta, ale bez Dzieciątka

Polecam!

Nie trzeba żadnych Trybunałów i KOmisji Europejskich – nasi włodarze wiedzą, jak znaleźć w mutlikulturowym świecie. A gdyby im tak przypomnieć, że jako chrześcijanom powinna im przez gardło (przez pióro czy klawiaturę) przejśc nazwa: Boże Narodzenie…?

Błogosławionych Świąt Narodzenia Pańskiego

Tak się dziwnie składa, że w okresie okołoświątecznym kanały tematyczne emitują popularnonaukowe filmy, które - często oczywiście nie wprost - dotykają prawd chrześcijańskiej wiary.

Dziś National Geographic postanowił objawić światu, że Jezus był jednym z wielu zbawicieli, wielu mesjaszy. To, że stał się jedynym nie jest wynikiem Jego dzieła, Bożej woli, ale postanowienia.... cesarza Konstantyna!

Potem przypomniano, że zmartwychwstanie to tylko teoria, bo przecież ... odkryto grób Jezusa, syna Józefa.

W świecie, gdzie kultura jest wielkim targowiskiem idei, pomysłów i teorii, trzeba nam nieustannie umacniać wiarę. "Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, ten sam także na wieki".

Fragmenty Janowej ewangelii, jakie w tych dniach przytacza liturgia słowa, ukazują spór Jezusa z sobie współczesnymi Żydami, którego osią staje się stosunek do ojca wiary - Abrahama. Obydwie strony powojuą się na jego świadectwo, na jego dziedzictwo. Faryzeusza i Żydzie rozprawiający z Jezusem uważają się za potomstwo Abrahama i są nimi według krwi. Jezus pragnie skierowac ich (i naszą) uwagę na duchowy wymiar dziedzictwa Abrahama. Słuchacza Jezusa gotowi są siegnąc po kamienie, by dowieśc swej wierności autorytetowi, jakim jest dla nich Patriarcha.

Dzisiejsza rocznica przywodzi skojarzenia z tamtą rozmową, zapisaną w ewangelii. Początek kwietnia (i powłowa października) to ściganie się, kto jest głośniej, medialniej i  bardziej widowiskowo wierny autorytetowi Jana Pawła II. Politycy chca święta, wydawcy dodają gadżety "janowopawłowe" do czasopism, w radio obowiązkowa "Barka", a część duchownych prześciga się w organizowaniu czuwań, apeli, adoracji... I wszyscy powołują się na autorytet Papieża - Polaka.

Nie będą to nowe pytania: gdzie jest autorytet JP2, gdy politycy stanowią prawa wbrew podstawowym normom? jak się ma gażdet z papieżem dodany do wyadania 2 kwietnia do zabawanego erotycznego gażdetu w prima aprilis w tej samiej gazecie? czemu nie można - choćby co jakiś czas - pośłuchać w radiu dobrej audycji religijnej? i co po apelach dla tłumów, gdy na codzień kościół zamknięty i modlić sie można przy kracie?

To moje papieskie refleksje. Nie jedyne dziś na Frondowych blogach (polecam wpisy Der Priester'a i Miller). Oby i w inne dni ich nie zabrało.

Powody są dwa:

1. moje mieszkanie autentycznie znajduję się w budynku pralni

2. pralnia to miejsce,gdzie pozostawia się brudy. DObre miejsce, do rozważań o tym, skąd się brudy biorą, jak je usuwać, dlaczego niektóre schodzą łatwiej, a inne wymagają czegoś więcej niż wybielacza... Słowem, nie ma bardziej odpowiedniego miejsca na wielki post.

Dobrego duchowego prania sobie i Wam życzę

Przed chwilą zarejestrowałem się na Fronda.pl... zachęcili do założenia blogu. Więc zakładam :-)