sporadycznie "jak coś powiem, to już powiem"

co za imbecyl w radiowej Jedynce usiłuje wymyślać "szokujące" tytuły wiadomości (bodaj o 7.30, albo 8.00 dziś), ze katastrofa zdarzyła się nie o tuż przed dziewiątą, ale za kwadrans 9 w sobotę!Pamiętam, jadłam sobie spokojnie śniadanko w sobotę rano przy włączonym TVP INFO i wryło mi się w pamięć zdarzenie z 8.47, kiedy podczas rozmowy z gośćmi prowadzący musiał przerwać i ogłosić problemy z lądowaniem i, że samolot prezydencki zahaczył o drzewo i nie minęły 2 minuty, jak ogłoszono, że spadł i nie wiadomo, ile jest ofiar

Co za żenujący i cyniczny spektakl uprawiają WSZYSTKIE media od pierwszego dnia po oficjalnej żałobie: nawał reklam, oskarżanie ofiar (Prezydenta w szczególności) o spowodowanie katastrofy, agresywne atakowanie sprzyjających PiS-owi rozmówców, prymitywna muzyka w przerwie między programaminie da się tego słuchać, radio musiałam wyłączyćchcą z nas zrobić idiotów, albo ukarać za godne przeżywanie katastrofy

prawdziwa żałoba jeszcze nie minęła i nie minie do ostatniej pogrzebanej osoby!

"Alleluja, Alleluja !

Wesoły nam dziś dzień nastał,

Chrystus bowiem zmartwychwstał,

Radujcie się więc i z ufnością patrzcie w przyszłość.

Niech zsyła na Was laski i wnosi szczęście do Waszego rodzinnego życia

Alleluja, Alleluja zmartwychwstał Pan!"

ze świątecznymi pozdrowieniami JGI

--- [ zdjęcie sprzed ukraińskiej cerkwi we wsi Żabie (Wierchowina) ]

Płód, który feministki walczące z "nietolerancją" dla swojej postawy życiowej chętnie i łatwo "usuwają", to człowiek i dziecko o konkretnym imieniu, nazwisku i już kształtującej się osobowości. Od tego faktu ludzie, rzekomo oświeceni, wykształceni i inteligentni, uciekają i wypierają go ze swojej świadomości. Jak to możliwe, skoro właśnie takie osoby mają najlepszy dostęp do najnowszych osiągnięć nauki i techniki? W internecie roi się od opracowań i ilustracji, przedstawiających rozwój człowieka od poczęcia, które niezbicie dowodzą o człowieczeństwie zarodka od samego początku; o niebywale szybkim rozwoju ukierunkowanym na bycie człowiekiem. Dziecko już w najwcześniejszej fazie daje znać o sobie. Matka jeszcze tego nie jest w stanie poczuć, ale juz "w siódmym tygodniu dziecko ma nie tylko serce, ale i wątrobę, nerki (za dwa tygodnie maluch zacznie siusiać do płynu owodniowego!), a nawet powieki. Pojawiają się zawiązki rączek i nóżek. Tworzy się przewód pokarmowy. Widać zarysy twarzyczki, delikatne zabarwienie tęczówek oczu i otworek w miejscu ust, dziurki nosa. Wszystkie organy mieszczą się na mniej więcej 10 milimetrach! Tyle mierzy teraz maleństwo." (polki.pl)

Obrazek, który tu zamieszczam, przedstawia dziecko w 22 tygodniu ciąży. Mogłoby być zabite, gdyby nosiła je kobieta zdecydowana na przeprowadzenie aborcji (w niektórych krajach – nawet do 24 tygodnia). Tymczasem ono wtedy już i to od dawna, reaguje na sygnały płynące z zewnątrz, reaguje na dźwięk i dotyk, że o bólu nawet nie wspomnę.

Wierzyć mi się nie chce, że panie, pokroju pani Wandy Nowickiej – czołowej propagatorki usuwania ciąży, o tym nie wiedzą. A jeśli wiedzą, to jak to o nich świadczy?…

Zachęcona pozytywną recenzją pani Hollender w Rzeczpospolitej(oraz bardzo intensywną reklamą w mediach) czym prędzej poszłam do kina na film Rewers Lankosza. Przyznam, że spodziewałam się dzieła porównywalnego poziomem (niezależnie od gatunku) do filmu "Popiełuszko". Oba autorskie filmy traktują o trudnych tematach czasów zniewolenia, lecz oba nie unikają humoruNiestety paradoksalnie to w "Popiełuszce" humor jest przekonujący, w "Rewersie" zaś trąci sztucznością.Film na tle współczesnej przeważnie nędznej polskiej kinematografii mimo wszystko broni się pewnymi atutami: bardzo dobrą obsadą (zwłaszcza doskonała Anna Polony!) i świetną muzyką, dość ciekawie poprowadzoną historią i świetnie zmontowaną czarno-białą fotografią.To wszystko jednak nie wystarczy, żeby dać mu pięć gwiazdek i proponować do nagród oskarowych.Na to według mnie nie ma szans.Przede wszystkim Rewers nie uniknął "wady genetycznej" polskiego współczesnego kina – dłużyzn,powtórzeń i nawet niestety wulgarności. Tam, gdzie zabrakło treści przekazu,tam widz jest narażony na czekanie albo zmuszony do analizowania po raz kolejny wyrazu twarzy pani Jandy w tych samych okolicznościach i na tym samym tle (zawsze takiego samego wyrazu,choć w tym akurat filmie jej maniera nie jest nadmiernie irytująca). Film, zachwalany jako czarna komedia, miewa faktycznie dość zabawne sceny, ale przeważnie jest to płaski i niedopracowany, przeciętny humor. W przypadku opowieści o tak dramatycznym okresie stalinowskich lat '50, tym bardzie dowcip powinien być dobrze skrojony i działać poprzez kontrast z tragizmem. Tu tego brakuje, przez co historia tak naprawdęmogła wydarzyć się wszędzie na świecie i w każdym czasie, mimo ówczesnvch atrybutów(Stalin w rożnych odsłonach). Zabrakło uwypuklenia czasów stalinowskich skontrastowanych z inteligentnym mocnym humorem, aby w ten sposób zyskać mocniejszy efekt komediowy i wyraźniej osadzić bohaterów w ich rzeczywistych dylematach i strachu. Ani strach, ani humor nie pozostają w pamięci widza po wyjściu z kina. Pozostaje wrażenie, że czasy stalinowskiego terroru niczym nie różniły się od czasów gierkowskich pomarańczy. Podobnie niefortunnie zobrazowane jest pokolenie byłych AK-owców, którzy odnaleźli się w różnych sytuacjach powojennych. Jeden został dyrektorem wydawnictwa, drugi ukrywa się, a obaj w końcu zostają aresztowani. Niestety reżyser nadał im twarze obleśnych facecików, z których jeden przewraca się w barłogu w swoim mieszkaniu, jakby pił całą noc, kiedy żona próbuje mu na coś ważnego zwrócić uwagę. Drugi natomiast, za przeproszeniem,pieprzy panienkę na biurku w pracy… Taki obraz AK-owca pokazali twórcy Rewersu.Nie było ani jednej wiarygodnie wyrysowanej postaci, ludzi autentycznie wartościowych,których kultura i wrażliwość jest niezaprzeczalna.Wygląda na to, że każdy, ale to każdy co do joty, żyjąc w komunistycznej Polsce musiał się umaczaći reprezentował mentalność koniunkturalisty. Co jest ewidentną nieprawdą.Bo skąd tyle ofiar w katowniach i kar śmierci bez procesów i nadal nieodkrytych grobów?Tekst matki (pani Janda), że najważniejszy jest spokój rodziny, inne sprawy się nie liczą,to przecież pani Dulska. Rewers pokazuje wymizerowaną Polskę Dulskich i w sumie ani nie jest mocną czarną komedią,ani dramatem z elementami humoru, po którym pozostałe w pamięci przesłanie i głębsza refleksja.Na pewno warto go obejrzeć, ale wystarczy w telewizji, a nie koniecznie trzeba iść na niego do kina.