Myślę więc jestem

Jako Poznaniak przyjąłem do domu paru Taizowców (Taizowiczów?), wolontariuszy. Przyjechali do nas w niedzielę. Bardzo mili ludzie, skądinąd. Olsztyn, Gdańsk, Ukraina i Chorwacja.

Niby nic nadzwyczajnego. Problem jednak zaczął się, gdy jeden Ukrainiec koniecznie chciał żeby do jego pokoju dokwaterować jego narzeczoną. Zasada w Taize jest taka, że do domów trafiają grupy niekoedukacyjne, czyli (co jasne) sami faceci lub same dziewczyny. Jednak bardzo prosił o nagięcie nieco tej zasady, tylko dla niego. Na co oczywiście zgodzić się nie mogliśmy.

A co więcej, dziś dzwoni do mnie znajomy i mówi, że przyjechało do niego 2 Francuzów. Super. Problem w tym, że jeden okazał się Francuzką. Facet i dziewczyna. A znajomi nie mają 2 pokoi dla nich, lecz jeden. Francuzi problemu nie widzą, jednak moi znajomi (dzięki Bogu) tak.

I po co o tym piszę? Bądźmy świadomi, że w pewnych sprawach nie możemy się dać złamać. Mam nadzieję, że moi znajomi podejmą trudną lecz twardą decyzję i dadzą wybór Francuzom: albo przyjmują jedno z nich, albo nikogo. Współpraca ze złem też jest złem.

Widzę po tych obrazkach z taize, że my, Polacy, jeszcze nie straciliśmy zdrowego rozsądku.

Ten film trzeba zobaczyć:

Skandal! Jestem oburzony. Tyle razy odmawiałem różaniec przechadzając się po Parku Sołackim, a teraz tak jakoś szukam innej trasy.

"Kontrowersyjna i budząca skrajne emocje rzeźba stanęła w Parku Sołackim w Poznaniu. Dla jednych - dwie, nagie kobiety negatywnie wpływają na spacerujace po parku dzieci. Zdaniem innych - rzeźba w parku to ożywienie i powiew świeżości. Jest rzeźba - jest i protest. Kierowany do rady miasta. A ponoć o gustach się nie dyskutuje."

Zachęcam do obejrzenia reportażu TVP: http://ww6.tvp.pl/780,20090218883252.strona

A oto list który wczoraj podpisałem (zbierali sąsiedzi z Poznania):

--------------

Rada Osiedla „Sołacz”

60-618 Poznań

ul. Drzymały 4/6

Szanowni Państwo,

Zwracamy się do Państwa w sprawie „rzeźby” ustawionej ostatnio w Parku Sołackim (na wysokości Placu Orawskiego).

Uważamy, że ta „rzeźba” nie powinna stać w parku, ponieważ naraża spacerujących, a zwłaszcza dzieci, na szok estetyczny. Instalacja przedstawia dwie nagie, obejmujące się sylwetki kobiece z upiornymi głowami małpoludów czy kosmitów(?).

Ponadto, ani kolor ani materiał, z którego została wykonana (plastik), nie mają waloru naturalności, przez co obiekt stanowi przykry kontrast z otaczającym parkiem, który powinien sprzyjać kontaktowi ludzi z naturą i pięknem. Całość robi makabryczne wrażenie i psuje przyjemność spaceru.

Bardzo prosimy o interwencję w tej bulwersującej nas sprawie.


Z wyrazami szacunku

Alicja i Zbigniew R. [nazwisko do wiadomości autora blogu]

oraz niżej podpisani mieszkańcy Sołacza

1 marca 2009 dla Życia poczętego!

Zapraszamy na Marsz dla Życia w Poznaniu.

Hasło roku 2009 brzmi "otoczmy troską życie".

1. Marsz dla Życia w Poznaniu idealnie wkomponowuje się w tło wydarzeń pro-life zaplanowanych na ten rok.

1 marca o 11.00 wyruszymy spod Dwóch Krzyży, przejdziemy ulicami naszego miasta w milczeniu,
bez transparentów...

Po co? Otóż chodzi o uwrażliwienie nas wszystkich na niepowtarzalność, wyjątkowość i piękno Życia poczętego... Zapraszamy Was wszystkich do udziału!

Marsz dla Życia nie jest skierowany przeciw komukolwiek…

Szczegóły: http://marszdlazycia.blogspot.com

Pewien człowiek oglądał poczwarkę jedwabnika i zauważył, że właśnie pojawił się w niej mały otwór. Obserwował, jak motyl walczył długie godziny o to, by wyjść z kokonu przez wąską szparę.

Po pewnym czasu człowiekowi zrobiło się szkoda motyla, który tak się męczył. Myślał, że motylowi się nie uda, więc zdecydował się otworzyć całkowicie kokon nożyczkami. Motyl wyszedł z wielką łatwością.

Miał spuchnięty odwłok i małe skrzydła. Człowiek sądził, że skrzydła jeszcze urosną, ale nic więcej się nie wydarzyło. Motyl spędził resztę swojego życia pełzając po ziemi. Nigdy nie nauczył się latać.

Człowiek, choć był bardzo wrażliwy i chciał pomóc, nie zrozumiał, że czas i siła, które musiał pokonać motyl przy wyjściu z kokonu, były naturalnym sposobem na przejście odpowiednich fluidów z ciała do skrzydeł, aby rozwinęły się i mogły unieśćgo do góry...

Morał: Tyle razy potrzebujemy walki, a od niej uciekamy. Gdyby Bóg pozwolił, abyśmy żyli bez trudności, lub pomógł nam je pokonać magiczną siłą, nigdy nie rozwinęlibyśmy naszych zdolności, jak powinniśmy. Nidgy nie nauczylibyśmy się latać.

Oceń artykuł: http://www.zrodla.net.pl/historie-i-anegdotki/poczwarka-jedwabnika

or Close

Pewien staruszek, cierpiący na krótkowzroczność, uważał się za wielkiego znawcę sztuki. Pewnego dnia odwiedził galerię obrazów z przyjaciółmi. Zapomniał okularów w domu i nie widział dobrze obrazów. Nie powstrzymało go to jednak przed głośnym wyrażaniem swoich opinii.

Od razu po wejściu do galerii zaczął krytykować różne obrazy. Zatrzymując się przed obrazem, który przypominał mu ludzką sylwetkę, zaczął go krytykować. Mówił z poczuciem wyższości: "Rama jestkompletnie nieodpowiednia dla obrazu. Człowiek jest ubrany w sposób bardzo zwyczajny i pospolity. W rzeczywistości artysta popełnił niewybaczalny błąd wybierając osobę tak przeciętną i odpychającą dla swojego portretu. To brak szacunku".

Staruszek kontynuował swój słowotok. Wreszcie jego żonie udało się przecisnąć przez otaczających go ludzi. Wzięła go dyskretnie na bok i powiedziała: "Kochanie, patrzysz w lustro".

Morał:  Trudno nam uznać nasze wady, ale zauważamy je doskonale u innych.

Dość tej taniej propagandy przeciw Kościołowi w Hiszpanii!

Oto niektóre liczby z roku 2007 pokazujące, ile zaoszczędziła Hiszpania dzięki Kościołowi:

1. 5141 szkół i ośrodków nauczania (każdy ośrodek przynosi państwu oszczędności rzędu 3 mln euro rocznie): 990 774 uczniów.

2. 107 szpitali (50 mln oszczędności rocznie na szpital).

3. 1004 ośrodki opiekuńcze: przychodnie, schroniska, domy niepełnosprawnych, śmiertelnie chorych (4 mln euro oszczędności rocznie na ośrodek), 51 312 łóżek

4.Wydatki roczne Caritas: 155 mln euro (z kieszeni chrześcijan hiszpańskich)

5. Wydatki Manos Unidas: 43 mln euro

6. Obras Misionales Pontificias (Domund): 21 mln euro

7. 365 ośrodków resocjalizacyjnych dla osób z marginesu, jak byłe prosytutki, byli więźniowie i byli narkomani (53 140 osób, pół miliona euro rocznie na ośrodek).

8. 937 sierocińców (10 835 dzieci opuszczonych; oszczędności 100 tys. euro na sierociniec).

9. 80 % wydatków na utrzymanie i konserwację zabytkowych kościołów itp.

Biskup Saragossy, JE Ureña, podsumował te oszczędności na 36,06 mld euro rocznie. Znany ekonomista José Barea na 31,189 mld euro.